saisonare

saisonare [saiso, saisona+CL -are; cf. OF saison(n)er, ME sesounen] 1 to sow: a (? crop on land); b (land with seed). a 1323 restituet ‥ totum ‥ manerium ‥ cum vestura novem acrarum ‥ de frumento puro, novem ‥ ordei palmalis, trium ‥ fabarum, sexaginta ‥ avene bene seisonat’, cum stramine et palea et feno viginti ‥ acrarum prati, prout ‥ superius est expressum (Ch. Cant.) Arch. J. XV 148.  b 1275 ballivus ‥ multas fecit districciones super Aliciam ‥ ita quod dicta A. terras suas non potuit colere nec eas seysonare per annum et amplius, nec herbagium suum pascere Hund. I 447b; 1350 tres acre et non plus sesonantur (Fingreth) MinAc Essex. 2 to impregnate (domestic animal). 1359 quoddam inclusum ‥ in quo jumenta nostra ‥ saliri poterunt et seisonari Cl 197 m. 13; 1359 in quibus [inclusis] jumenta nostra saliri poterunt et seisonari Ib.. 3 to leaven (bread). 1412 panes mucidi insani et male seisinati Mem. York I 167.