salapitta
sălăpitta, ae, f. [alapa],
- a box on the ear, Arn. 7, p. 329; v. Oehler ad h. 1.; and cf. salapitta, ῥάπισμα, Gloss.
salapitta, ae, f., s. salpieta.
salapitta, æ, f. , soufflet, coup [donné avec la main] : Arn. 7, 33.
Delectantur, ut res est, stupidorum capitibus rasis, Salapittarum sonitu, atque plausu.Ita legendum, non vero
Salapictarum, probant viri docti ex Tertulliano lib. de Spectac. cap. 23. ubi ad hunc histrionum morem os præbendi ad
Salapittamseu alapam accipiendam, ut risum moverent, haud dubie respexit :
Faciem suam.... insuper contumeliis alaparum sic objicit, quasi de præcepto Domini ludat. Docet scilicet et Diabolus verberandam maxillam patienter offerre.Magistro suo concinit S. Cyprianus. Vide Martinium in hac voce et infra Salpicta.