sanabilis
sanabilis, that can be healed, curable, remediable
Could not find sanabilior in Logeion dictionaries.
sanabilior Adjective: masculine vocative singular comparative, Adjective: feminine nominative singular comparative, Adjective: masculine nominative singular comparative, Adjective: feminine vocative singular comparative of sanabilis
sānābĭlis, e, adj. [sano],
- that can be healed, curable, remediable (rare but class.); of the body: vulnus, Ov. P. 2, 2, 59; id. R. Am. 101: dolor sanabilior, Cels. 2, 8; of the mind, * Cic. Tusc. 4, 37, 80; Sen. Ep. 108, 3. —Sup. and adv. do not occur.
sānābilis, e (sano), 1) heilbar, a) physisch: vulnus, Ov.: res nullis medicamentis sanabilis (v. Brustkrebs), Ambros.: dolor sanabilior, Cels.: Ggstz. plaga mihi sanabilis, illi pestifera, Cic. – b) geistig, iracundi sanabiles, Cic.: qui ad philosophum venit, aut sanior domum redeat aut sanabilior, Sen. – II) heilsam, ista paenitentia cruciabilis non sanabilis, Augustin. serm. 18, 5: erit sanabilius ergo, ut etc., Cael. Aur. de morb. chron. 4, 8, 123.
summi angeli peccatum insanabile fuit, et hominis ~e?
cibus et corpus ~e communicant in materia
numquid ideo negligenda medicina quia non multorum est ~is pestilencia?
discipulus Umbrensium universis Anglorum catholicis propriae animarum medicis ~em supplex in Domino Christo salutem
vinum est ~e homini sano, [infirmativum ] homini egroto
sānābĭlis, (13) e (sano), guérissable : Cic. Tusc. 4, 80 || salutaire : Aug. Serm. 18, 5 || sanabilior Sen. Ep. 108, 4.
sānābilis e, adj.
- sano, that can be healed, curable, remediable: volnus, O.: animi.