sanator
sānātor, ōris, m. [sano],
- a healer, curer (late Lat.), Paul. Nol. Carm. 26, 294; 27, 272.
sānātor, ōris, m. (sano), der Heiler, Gesundmacher, Hieron. in Iob 34. Augustin. in psalm. 36. serm. 2. § 8. Vulg. exod. 15, 26 u.a. Eccl.
convaluit ac si nihil laesionis in corpore habuisset, atque ‥ Ramesiam ~ori suo gratias acturus, proficiscitur
rependit sanatus ~ori gratiam
totius mundi ~tor eos [Judaeos ] primum visitaturus et benedicturus elegerit
sānātŏr, ōris, m. , celui qui guérit : P. Nol. Carm. 26, 294.