saturanter
sătŭranter, adv. [saturo],
- sufficiently, to satiety, Fulg. Virg. Cont. p. 149 Munk.— Comp.: saturantius, Fulg. Pathol. 3, 6 med.
saturanter, Adv. (saturans v. saturo), hinlänglich, vollständig, Fulg. Verg. cont. p. 91, 21 H.: Compar. saturantius, Fulg. myth. 3, 6. p. 68, 21 H.
sătŭrantĕr (saturo), tout au long, complètement || -tius Fulg. Myth. 3, 6, p. 116.