saturator
sătŭrātor, ōris, m. [saturo],
- a filler, satisfier, Aug. Ep. 120, 25 dub.
saturātor, ōris, m. (saturo), der Sättiger, Augustin. epist. 140, 62.
sătŭrātŏr, ōris, m. , celui qui rassasie : Aug. Ep. 140, 25, 62.