saturatim
sătŭrātim, κατακόρως, Gloss. Gr. Lat.
saturātim, Adv., hinlänglich, reichlich, Gloss. II, 341, 26.
sătŭrātim (saturo), de manière à rassasier : Gloss.
Hæc Saturantius Apuleius enarravit.