scelestis

scelestis, ~us [CL] 1 (as adj.) guilty of, involved in or otherwise associated with crime, criminal, dishonest, wicked, sinful: a (of person); b (of act or behaviour). a nam et dignum est ~os patres sic quoque flagitiorum argui Pull. Sent. 769B; ipse est ~issimus Octavianus qui instar latronis ‥ spolia ecclesiam aestimavit Ailr. Serm. 458; relicto ferro ~issimus ac turpissimus homicida confugit Id. Gen. Regum 365.  b promittens ‥ modium plenum solidorum aureorum dare, pretium utique ~e si Wilfrithum aut vivum ‥ aut caput ejus occisi sibi emisisset Eddi 27; 799 [ecclesia] multimoda inproborum perturbata est nequitia et ~is pessimorum ausibus maculata Alcuin Ep. 174; atque fatere / non fore verum / ore scelesto / teque locutum Responsio 22; non timet in sanctos dextras armare scelestas Nig. Paul. f. 46. 84; ut invasor idoneus potenter transfigerem ~e flagitium nuper ‥ in dominum ‥ regem nefandis auxiliis perpetratum? P. Blois Ep. 238. 541B; 1446 nephandum scelus et ~e nephas per Patricium Hepburn ‥ in me ‥ actum et perpetratum Pri. Cold. 156. 2 (as sb.): a (m.) wicked person. b (n.) evil deed. a venit ‥ in vallem ubi ‥ Deus Sodomam et Gomorram subvertit, caelestem flammam in ~os jaculatus W. Malm. GR IV 377; ut sis celestis, non assimilare scelestis Serlo Wilt. 2. 19.  b terra ‥ in qua patratum tam ~e hoc H. Bos. Thom. VI 9.