scelestus
scelestus, impious, wicked, villanous, infamous, accursed, knavish, roguish
- I Lit., of persons: ego sum malus, Ego sum sacer, scelestus, Plaut. Bacch. 4, 6, 14 (783): eheu, scelestus galeam in navi perdidi, id. Rud. 3, 5, 22 (801): perjuravisti, sceleste, id. Ps. 1, 3, 120 (349) sq.: o scelestum atque audacem hominem! Ter. Eun. 708; Plaut. Most. 3, 1, 36 (567); id. Merc. 190; id. Ps. 3, 2, 103 (892) et saep.; Ter. Heaut. 970; id. Ad. 159; id. Eun. 71 al.; Sall. C. 51, 32; 52, 15; Quint. 2, 16, 2; Hor. C. 2, 4, 17; 3, 2, 31; 3, 11, 39; id. Epod. 7, 1.—Comp., Plaut. Aul. 3, 2, 5 (419); id. Cist. 4, 1, 8 (660); id. Bacch. 2, 3, 22 (256) al.—Sup., Plaut. Am. 2, 1, 2 (552).—As a term of reproach or abuse: sceleste, scelesta, etc., you knave! you wretch! sceleste. Plaut. Ps. 1, 3, 120 (349); 1, 3, 126 (355); Ter. And. 790; id. Eun. 668; id. Heaut. 312: scelesta, Plaut. As. 1, 2, 23 (149); id. Most. 1, 3, 26 (182); Ter. Eun. 817; 832: scelesti, Plaut. Men. 5, 7, 28 (1017); cf. sup.: scelestissime, audes mihi praedicare id? you arrant rogue! id. Am. 2, 1, 11 (561).—Of things: scelestum ac nefarium facinus, Cic. Rosc. Am. 13, 37: res scelesta, atrox, nefaria, id. ib. 22, 62: numquam quidquam facinus feci pejus neque scelestius, Plaut. Men. 3, 1, 2 (447): scelesto facinori scelestiorem sermonem addidit, Liv. 5, 27: scelestae hae sunt aedes, impia est habitatio, Plaut. Most. 2, 2, 73 (503): scelestior cena, id. Rud. 2, 6, 24 (508): lingua, id. Am. 2, 1, 7 (557): facta, id. Mil. 3, 1, 139 (734): ser-vitus, id. Curc. 1, 1, 40 (40): vacuam domum scelestis nuptiis fecisse, Sall. C. 15, 2: servitium, id. H. Fragm. 3, 61, 9 Dietsch: malitia, Phaedr. 2, 4, 5.—
- II Transf., in Plaut. for sceleratus (B. 2.), baleful, calamitous, unlucky, unfortunate: scelestiorem ego annum argento faenori Numquam ullum vidi, Plaut. Most. 3, 1, 1 (532): me (vidisti) adeo scelestum, qui, etc., id. Rud. 4, 4, 123 (1167); id. Cas. 3, 5, 34 (654): ne ego sum miser, Scelestus, id. Most. 3, 1, 36 (567); id. Capt. 3, 5, 104 (762); id. As. 5, 2, 6 (856); id. Rud. 3, 5, 22 (801); id. Men. 3, 1, 2 (447); id. Cist. 4, 2, 17 (687); cf. scelesta, vae te! Cat. 8, 15 Ellis ad loc.—Adv.: scĕlestē (acc. to. I.), wickedly, viciously, impiously, abominably, detestably: sceleste atque impie facere, Liv. 24, 25: parta bona, Plaut. Rud. 2, 6, 22 (506): insimulare, Vell. 2, 60, 3: exercere arma, Val. Max. 5, 1, 3.—Comp.: interit pudor, Aug. Ep. 202.—Humorously: tu sceleste suspi-caris, ego ἀφελῶς scripsi, roguishly, Cic. Att. 6, 1, 8.
- 1. misdadig, crimineel, gewetenloos [homo; res; facinus; nuptiae; sermo];
- 2. (Plaut.) rampzalig, noodlottig, (hoogst) ongelukkig [annus; vita]; II. subst. ī m misdadiger, schurk, booswicht.
- scelus, impious, wicked, villanous, infamous, accursed, knavish, roguish: homo, T.: homines scelestos necare, S.: sorores, H.—As substm. and fan infamous person, wretch, miscreant, scoundrel: ne me attigas, Sceleste, T.: Quo scelesti ruitis?H.: mali atque scelesti, S.: scelesta, T.—Of things, accursed, abominable, infamous, shameful: facinus: scelestior sermo, L.: nuptiae, S.: malitia, Ph.
-
…, puella iam Catullus obdurat, nec te requiret nec rogabit invitam at tu dolebis, cum rogaberis nulla. scelesta, vae te quae tibi manet vita quis nunc te adibit cui videberis bella quem nunc amabis cuius esse diceris…
Catullus, Carmina
-
…et alios eius modi, qui malo rei publicae creverant, iugulari iussit, quis non factum eius laudabat Homines scelestos et factiosos, qui seditionibus rem publicam exagitaverant, merito necatos aiebant. Sed ea res magnae initium cladis fuit…
Sallust, Catilina
-
…expresserit, Restinguet et te ultro accusabit et dabis Ei ultro supplicium. O indignum facinus nunc ego et Illam scelestam esse et me miserum sentio ; Et taedet ; et amore ardeo ; et prudens sciens, Vivus vidensque pereo…
Terence, Eunuchus
-
…bonus laudavit, quod ea nubere illi dubitabat timens privignum adulta aetate, pro certo creditur necato filio vacuam domum scelestis nuptiis fecisse. Quae quidem res mihi in primis videtur causa fuisse facinus maturandi. Namque animus inpurus, dis…
Sallust, Catilina
-
…si Romae sint, aut a popularibus coniurationis aut a multitudine conducta per vim eripiantur. Quasi vero mali atque scelesti tantummodo in urbe et non per totam Italiam sint aut non ibi plus possit audacia, ubi ad defendundum opes…
Sallust, Catilina
-
…deliqui illo die cum ad vos indicia, litteras, confessiones communis exiti detuli, cum parui vobis ac si scelestum est amare patriam, pertuli poenarum satis eversa domus est, fortunae vexatae, dissipati liberi, raptata coniunx ,…
Cicero, pro Sestio
-
…, per quos, quo tempore maleficium sit admissum. quae nisi multa et manifesta sunt, profecto res tam scelesta, tam atrox, tam nefaria credi non potest. Magna est enim vis humanitatis ; multum valet communio sanguinis…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…me hoc vel potius Africanum is enim loquitur commentum putes. οὐκ ἔλαθέ σε illud de gestu histrionis. tu sceleste suspicaris, ego ἀφελῶς scripsi. de me imperatore scribis te ex Philotimi litteris cognosse ; sed credo te ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…saepe ludis, ubi aedilitas delata summo studio bonorum quis est qui hunc non casu existimet recte fecisse, nequitia sceleste sed redeo ad amores deliciasque vestras, L. Antonium, qui vos omnis in fidem suam recepit. negatis…
Cicero, Philippicae
-
…atque durum nunc enim demum mi animus ardet, nunc meum cor cumulatur ira aut illum O infelix, o sceleste ferrei sunt isti patres egone quid dicam, quid velim quae tu omnia tuis foedis factis facis ut nequiquam velim…
Cicero, pro Caelio