scilla
scĭlla (squilla), ae, f., = σκίλλα.
- A sea-onion, sea-leek, squill: Scilla maritima, Linn.; Plin. 19, 5, 30, § 93; 20, 9, 39, § 97; 21, 17, 66, § 106; Varr. R. R. 2, 7, 8; Col. 12, 33; 12, 34; Pall. Febr. 29, 2; id. Mart. 10, 4; id. Jul. 8, 1 al.—
- II A small fish of the lobster kind, which defends the pinna, a prawn, shrimp: Cancer squilla, Linn.; in this sense more usually written squilla, Cic. N. D. 2, 48, 123; Plin. 9, 42, 66, § 142; Lucil. ap. Cic. Fin. 2, 8, 24; Hor. S. 2, 4, 58; 2, 8, 42; Mart. 13, 83.
scilla, ae, f. (σκίλλα), die Meerzwiebel mit länglicher Bolle (Scilla maritima, L.), Scrippt. r. r. u. Verg. georg. 3, 451. – Verschieden dav. ist squilla, w. s.
quioameos, i. squilla minuta
squilla calida est et sicca ‥ et cum aliqua pars squille mortifera sit, ex siccitate tantum judicatur mortifera ‥ ubi plures inveniuntur squille multa est humiditas, qua reprimitur siccitas
bulbus, i. squilla vel cepa silvestris
squilla, cepa marina idem
squylle, herbe , squilla
squilla,se onyon
pancracium multi dicunt ~am
scille virtus est calida caustica, maxime assa; multis rebus medetur
squilla vel cilla, i. cepa marina
xistilla, i. scilla
cum rebus vegetabilibus calidis, ut sunt piper nigrum, euphorbium, pyrethrum, anacardus, squilla, solatrum
squilla, cepa major, cepa marina
scilla,glaedine
~a,glædene
scilla et gladiola,glædene
†bulgus sciticus [? l. bulbus scillicus ], i. scilla et scillas
scilla, i.gledene
squilla, i. bulbus proprius vel agapenete, odorem et saporem habens lasaris
scilla, (16) æ, f. (σκίλλα), scille ou oignon marin : Plin. 19, 93, etc.
scilla see squilla.