scilliticus
scillītĭcus, a, um, v. scillinus.
scillīticus (scyllīticus), a, um (σκιλλιτικός), aus Meerzwiebeln bereitet, Meerzwiebel-, Cels. u.a.
dentur ea que materiam digerunt et mundificant sicut oximel simplex et squilliticum
fiant pillule cum oximelle squillitico
materia est digerenda cum fortiter calido ‥ sicut cum oximelle squillitico vel radicibus calidis
utatur cotidie oxymelle squillitico quod optimum est ad omnem enfraxim
bulbus silicicus vel rufus, i. squilla
scillītĭcus, a, um (σκιλλιτικός), de scille : Cels. Med. 5, 19.