scirpeus
scirpeus, of rushes
scirpĕus (sirp-), a, um [scirpus].
- Adj., of rushes, rush-: ratis, Plaut. Aul. 4, 1, 9 (595): clava, Nov. ap. Fest. s. v. scirpus, p. 330 Müll.: simulacra, i. e. images of men made of rushes, which were thrown into the Tiber annually, Ov. F. 5, 622 (v. Argei); also imago, id. ib. 5, 659: fila, a rush-wick of wax tapers, Prud. Cath. 5, 15: fiscella, Vulg. Exod. 2, 3.—
- II Subst.: scirpĕa (sirp-), ae, f., a basket-work of rushes to form the body of a wagon (generally used for carrying manure), Varr. L. L. 5, § 139 Müll.; Cato R. R. 10, 2; 11, 4; Varr. R. R. 1, 23, 5; Ov. F. 6, 680; Just. 43, 4, 6; Arn. 2, n. 38.
scirpeus (sirpeus), a, um (scirpus), aus Binsen, I) adi.: ratis, Plaut.: fiscina, Ps. Verg. copa, 17 R.: imago od. simulacrum, Binsenbild, binsenes Argeerbild (s. Argēīno. II), Ov. – II) subst.: a) scirpea od. sirpea (sirpia), ae, f., ein aus Binsen geflochtener Wagenkorb (gew. zum Hinausfahren des Mistes gebraucht), Varro u. Ov.: vannorum sirpiarumque vitores, Korbwarenflechter, Arnob. 2, 38. – b) scirpea, ōrum, n., Binsengeflechte, Varro LL. 7, 44.
usque ad dumum cirpeum infra lacum
fila ‥ ~ea, junceariscene weocan
in iij coleriis cirpeis emptis, j d. ob.
sumpsit fiscellam ~eam ‥ posuitque intus infantulum
Moyses exponitur in fiscella ~ea secus flumen
scirpea [v. l. cyrpea ] fiscella Moysi
scirpĕus (14) ou sirpĕus, a, um (scirpus), de jonc : Pl. Aul. 595.
scirpeus (sirp-)
adj.
- scirpus, of rushes: simulacra, men of straw, O.: imago, O.