scirpiculus
scirpiculus, a rush-basket
scirpĭcŭlus (sirp- and surp-), a, um [scirpus].
- Adj., of or made of rushes. So with falces (their use is unknown), Cato R. R. 11, 4; Varr. R. R. 1, 22, 5; id. L. L. 5, § 137 Müll.: fiscella, Vulg. Exod. 2, 3.—More freq.,
- II Subst.: scirpĭcŭlus (sirp-, surp-), i, m., a basket made of rushes, a rush-basket: surpiculi olerorum, Lucil. ap. Non. 490, 24; Varr. R. R. 2, 2, 10; Col. poët. 10, 305; Prop. 4 (5), 2, 40: piscarii, wears, weels, Plaut. Capt. 4, 2, 36 (816).
scirpiculus (sirpiculus, surpiculus), a, um (scirpus), zu den Binsen gehörig, aus Binsen bestehend, -geflochten, I) adi.: falces, Binsensicheln, Cato u. Varro. – II) subst., sirpiculus (nicht scirpiculus), surpiculus, ī, m., der geflochtene Korb, Varro u. Prop.: surpiculi piscarii, Fischreusen, Plaut.
1 scirpĭcŭlus (16) ou sirpĭcŭlus, a, um, qui concerne le jonc : Cato Agr. 11, 4 ; Varro R. 1, 22, 5.
2 scirpĭcŭlus (16) ou sirpĭcŭlus, ī, m. , panier, manne : Varro R. 2, 2, 10 ; Prop. 4, 2, 40.
➳ Pl. Capt. 816 surpiculi, des nasses.
scirpiculus ī, m dim.
- scirpus, a rush-basket, Pr.
Scirpicŭlus
A sort of wicker basket. See calathus.