sciscitator
sciscĭtātor, ōris, m. [sciscitor],
- an inquirer, examiner, investigator (post-Aug.): urinae, Mart. 3, 82, 16; Prud. Cath. 7, 193: minutissimus artium, Amm.22, 16, 16.
scīscitātor, ōris, m. (sciscitor), der Nachforscher, Untersucher, delicatae urinae, Mart. 3, 82, 16. – in geistiger Beziehung, minutissimus artium, Amm. 22, 16, 16: absol., Prud. cath. 7, 193.
scīscĭtātŏr, ōris, m. , celui qui sʼinforme, qui sʼenquiert : Mart. 3, 82, 16 || celui qui fait des recherches : Amm. 22, 16, 16.