scopula
scōpula, ae, f. (Demin. v. 2. scopa), I) Sing. = das Besenreis, Colum. 12, 18, 5. – II) meton., Plur. scopulae, ārum, f. = der kleine Besen, Cato u. Colum.
in lucracione xvj ~arum xvj d. ‥ in ij ~is iij d.
pro nova vanga et duabus ~is, A.schovel , vij d.
scōpŭla, (16) æ, f. Col. Rust. 12, 18, 5 et scōpŭlæ, ārum, f. (scopa 2), petit balai : Cato Agr. 26 ; Col. Rust. 12, 38, 4.
Scopŭla
A wisp-broom or hand-broom, used for cleaning the inside of jars (Cato , R. R. 26).