scordiscus
scordiscus, ī, m., der lederne Sattel zum Reiten, Edict. Diocl. 10, 2: sc. malacus, Corp. inscr. Lat. 7, 4008, 19. Vgl. Gloss. II, 180, 20 ›scordiscus, ἐφίππιον‹.
~us,a shave [l. ]Sclave
~um, corium crudum
hic ~us, -i, i. crudum corium
scordiscus, ī, m. , selle [de cheval] : Diocl. 10, 2 ; Gloss. Labb.
SCORDISCUS
SCORDISCUS[EPHIPPIA. ]
Scordiscus
A saddle. See ephippium.