scutatus
scutatus, armed with a long shield
scūtātus, a, um: adj. (scūtum), equipped or armed with a shield, 9.370.
scūtātus, a, um, adj. [scutum].
- Armed with a scutum (long shield): cohortes, * Caes. B. C. 1, 39: milites, Liv. 8, 8; 33, 14: equites, Verg. A. 9, 370: manus, Sil. 6, 211. —
- II Subst.
- A scūtāti, ōrum, m., troops bearing shields (opp. the equites): quattuor milia scutatorum, Liv. 28, 2, 4.—
- B = scutarius, II. 2.; Inscr. Orell. 3448 (belonging to A. D. 256).
scūtātus, a, um (scutum), mit einem Türschilde-, Langschilde versehen, cohortes, Caes.: quattuor milia scutata, Liv. 28, 2, 4: manus, Sil.: equites, Verg.: praefectus scutatae cohortis (Leibkohorte, s. scūtāriusno. II, A, 2), Corp. inscr. Lat. 11, 3801. – Plur. subst., scūtātī, ōrum, m., Langschildner, turba scutatorum, Liv. 8, 8, 5.
de panno ~o
siquis monachus ‥ nimis curioso ‥ apparatu uti presumat, viz. zonis aut bursis de serico seu ~is, cultellis, sigillis
albe ~e auro non brudate cum diversis armis sunt tres(
de avibus: ‥ scutacus,ragofinc
nomina volucrum: ‥ ~is,ragofinc
scutacus,ragere
scūtātus, (14) a, um (scutum), muni dʼun bouclier : Cæs. C. 1, 39, 1 ; Virg. En. 9, 370 || scutati, m. pl., soldats armés de boucliers : Liv. 28, 2, 4.
, sunt. Ammianus lib. 31 :Scutati , armati
PunitoCharta Eberardi Archiep. Trevir. ann. 1052. apud Brower. lib. 11. Annal. Trevir. pag. 655. 1. edit :Scutato proditore, qui festinare Principem ad Illyricum barbaris indicarat.
Episcopo Treviricæ sedis servitium faciat, scilicet 40.Scutatos ex ista parte Alpium.... mittat.
Præterea si in villam cum sex Scutatis venerit, thelonearii ter in anno servient ei.
scūtātus
adj.
- scutum, armed with a long shield: cohortes, Cs.: milites, L.: equites, V.