scutica
scutica, a lash, whip
scŭtĭca, ae, f.,
- a lash, whip (milder than flagellum): ne scuticā sectere, Hor. S. 1, 3, 119; Juv. 6, 480; Ov. H. 9, 81; Mart. 10, 62, 8 (dub.): si quis Orbilius ferulā scuticāque cecidit, Domit. ap. Suet. Gram. 9.
scutica (scytica), ae, f. (σκυτική, v. σκῦτος, Leder, s. Fest. 333 [b], 21, wo scytica), eine Peitsche aus einzelnen breiten Riemen (scuticae habenae, Ov. her. 9, 81), die Riemenpeitsche, die Karbatsche, bes. als Strafwerkzeug der Schulmeister (gelinder als flagellum u. stärker als ferula) Hor. sat. 1, 3, 119. Iuven. 6, 480 (Jahn scytica mit codd. PS): si quos Orbilius ferulā scuticāque cecīdit, Domit. Marsus bei Suet. gr. 9: nec tibi ferulas adhibeo neque athenogeronta meum scuticā et plagis litteras docere contendo, Hieron. c. Rufin. 3, 6.
qui virgam vel scoticam dorso vapulantis creberrime ad punctum sublevando tollimus ut iterum ferire queamus
anguilla vel ~a,swipa
~a quippe cras ibit super dorsa eorum, nisi aliquis eis intercesserit
cum lacrimis pergam scutica cedente trinodi
citius avertite / scuticorum lora
qui trocos scutice jocoso verbere / solent inaniter in orbes cogere
†lutice
hec ~a,escurge
cum ‥ cordis tam pro carectis ligandis quam pro †semitis [MS: scuticis ] inde faciendis pro equis jugandis
hec ~a, A.scourge
fuit ‥ repentina scrutatio pro mendicis ‥ et ubi inveniebantur ‥ cum scruticis verberabantur
banquaria. item pro uno tapeto cum ~is ad armas regis Anglie xx s.
scŭtĭca, (14) æ, f. (σκυτική), martinet, fouet à lanières de cuir, étrivières : Hor. S. 1, 3, 119, cf. Suet. Gramm. 9.
scutica ae, f
- a lash, whip: Ne scuticā sectere, H.: scuticae tremefactus habenis, O., Iu.
SCUTICA
SCU´TICA[FLAGRUM]
Scutĭca
A whip with a thong of leather (Mart.x. 62). See flagellum.