sectura
sectura, a cutting, excavation, mine
sectūra, ae, f. [seco], a cutting (very rare).
- I Lit.: scutum a secturā, Varr. L. L. 5, § 115 Müll.: callaides secturā formantur, alias fragiles, Plin. 37, 8, 33, § 111.—
- II Transf.
- A A cut: ut sectura inferior ponatur semper, Plin. 17, 17, 28, § 124.—
- B The place where any thing is cut or dug, diggings, mines: aerariae secturaeque, Caes. B. G. 3, 21, 3 (al. structurae).
sectūra, ae, f. (seco), I) das Schneiden, der Schnitt, Varro LL. 5, 115. Plin. 37, 111. – II) meton.: 1) der Ort, wo ein Schnitt gemacht worden ist, im Holze usw., der Schnitt, Plin. 17, 124. – 2) der Ort, wo etwas (geschnitten) gehauen od. gegraben wird, aerariae secturaeque, Erzgruben u. Steinbrüche, Caes. b. G. 3, 21, 3 Dinter.
faciunt consuetudines ad aulam conventus veluti araturas, ~aturas
faciendo ‥ ~aturas in autumpno ad cibum aule
pro sarculacione et ~atura de Sutthona relaxatis
factura murorum molendini ‥ et ~ur’ stram’ ejusdem molendini
in quodam magno ligno ibidem levand’ ad ~atur’
sectūra, (16) æ, f. (seco), ¶ 1 coupure, action de couper : Varro L. 5, 115 ; Plin. 37, 111 ¶ 2 coupure (endroit coupé) : Plin. 17, 124 ¶ 3 carrière : Cæs. G. 3, 21, 3.
sectūra ae, f
- 2 SAC-, a cutting, excavation, mine: aerariae secturaeque, Cs.