sectator
sectator, a follower, attendant, adherent
sectātor, ōris, m. [2. sector], a follower, attendant, adherent; in the plur., a train, retinue, suite (syn. assectator).
- I In gen. (rare but class.): at sectabantur multi. Quid opus est sectatoribus? (of the train accompanying a candidate) Cic. Mur. 34, 71 (shortly afterwards, assectatio and assectari); cf.: lex Fabia, quae est de numero sectatorum, id. ib. 34, 71: num Gabinii comes vel sectator? id. Rab. Post. 8, 21: puerorum rixantium, Sen. Brev. Vit. 12, 2; cf.: sectator domi, comes in publico, Tac. A. 4, 68: habet (Thrasea) sectatores vel potius satellites, id. ib. 16, 22: multis sectatorum dilapsis, id. ib. 5, 10 fin.: sectator quaestoris, id. ib. 11, 21.—
- II In partic.
- 1 A follower, adherent of a leader or sect (only post-Aug.): hic non tam discipulos quam sectatores aliquot habuit, Suet. Gram. 24; cf. Tac. Or. 34: cohors sectatorum Aristotelis, Gell. 13, 5, 2: eloquentiae aut philosophiae sectatores, id. 19, 5, 1; cf. id. 2, 2, 2. —
- 2 One who practises, a follower (late Lat.): bonorum operum, Vulg. Tit. 2, 14.
sectātor, ōris, m. (sector), I) der Begleiter, Anhänger, im Plur. das Gefolge, der Anhang, a) im allg., Cic. u. Tac.: lex Fabia, quae est de numero sectatorum, Begleiter, Klienten der Kandidaten, Cic.: domi, eifriger Besucher, Hausfreund, Tac. – b) insbes., der Anhänger eines Lehrers, einer Doktrin, der Schüler, Suet. u.a.: Aristotelis, Gell.: iudiciorum, Tac.: eloquentiae, Gell.: veritatis, Lact.: sapientiae, Salv. – II) der einer Sache nachjagt, sect. epularum, Schmarotzer, Sidon. epist. 3, 13, 3.
canum, ut aiebant ~atorem et ‥ avium, futurum ovium constituere pastorem
fautor ‥ histrionum et canum ~ator, tot animarum pastor
canum et avium ~ator
estote ‥ vitae imitatores si itineris mei cupitis esse ~atores
quid laus parentum proficit si ~atores illorum non erunt praeceptorum post eos?
philosophi suos ~atores erudiunt
quasi magistri a ~atoribus suis fallantur
aut sim magniloqui multus sectator Homeri
pudicitie proditores et insecutores ‥ turpissimorum hominum fautores et ~atores
ab illaese virginitatis ~atoribus [gl.: i. imitatoribus, ]filiestrum
infimam ac mundanam sapientiam cum ~atoribus ejus destruit Christus
avaritiae ~ator non potest veritatis esse praedicator
nullius consentit auctoritatem nisi sui ~ator sententiae
quid merentur mali qui hujus scandali ~atores existunt
nescit prava sequi sectator juris et aequi
reddas populum acceptabilem Domino, ~atorem bonorum operum
et ceteris sepedicte capelle ~atoribus
omnes habentes cantarias unitas sectentur chorum quotidie pariter cum aliis ~atoribus
homines qui sunt de parvo sokkagio ‥ cum ~atoribus reddunt compotum de iiij m. de eodem [tallagio ]
Gilbertus filius ~oris de Inchethythyl ‥ Robertus de Capeth ~or de Murcheli
distringis eum ad participandum cum ~atoribus comitatus de comitatu tuo
inquisivit senescallus utrum omnes ~atores curie essent ibidem
aliquo tempore solebat hujusmodi bedellus eligi per †scottor’ [l. sectator’ ] hundredi et tunc parum vel nil dederunt pro balliva sua
subvicecomes ‥ distrinxit ~atores dicti hundr’ ad faciendam sectam suam extra hundr’ ‥ per tres leucas in hundr’
idem Hugo tenuit ‥ villam de Kelewyke ‥ per servicium inveniendi unum ~atorem ad curiam ipsius comitis
pro quatuor ~atoribus conductis ad faciendam sectam ad curiam regis
~ores curie honoris Pontefracti
de xxxij li’ receptis per sexdecim amerciamenta totidem seccatorum qui interfuerunt uni judicio male reddito in curia justiciarie ultimo tenta
idem respondet ‥ de liiij s. receptis de finibus et amerciamentis cectatorum ad curiam Baronie hoc anno(
quando assignati sunt [clerici ] cum aliis ~atoribus Parliamenti ad audiendum et terminandum diversas petitiones et querelas in Parliamento porrectas
totam illam piscariam in aqua de Tyna que vocaturle Stanesyare et suum ~orem que vocaturle Uteyare
[4 ] ~ores sive saghatoressawyers
aliquem malefactorem vel ~orem burci
sectātŏr, (13) ōris, m. (sector), ¶ 1 qui accompagne : sectatores Cic. Mur. 70, cortège qui accompagne le candidat, escorte, suite de clients || [en part.] celui qui accompagnait un magistrat dans sa province : Cic. Rab. Post. 8 ; Tac. Ann. 11, 21 || visiteur assidu : Tac. Ann. 4, 68 ¶ 2 sectateur, disciple, tenant dʼune doctrine : Tac. D. 34 ; Gell. 13, 5, 2 ; 19, 5, 1 || epularum Sid. Ep. 3, 13, parasite.
Boucher. Vide Scissor 2. Charta Justitiarii Angliæ apud Skenæum de Verborum signific. pag. 82 :
Summoneri faciatis..... de quolibet burgoVide alia notione in Secta 3.xii. velxvi. burgenses,ad hoc opus magis sufficientes, secundum quantitatem locorum el numerum personarum in iisdem existentium una cum serjando, fabro, molendinario, brasiatore et Sectatore cujusque baroniæ, villæ seu tenendriæ.
sectātor ōris, m
- 2 sector, a follower, attendant, adherent: Gabinii: quid opus est sectatoribus?an escort: lex de numero sectatorum, i. e. the number of a candidate's train in canvassing. iudiciorum, Ta.: domi, a familiar visilor, Ta.