sectarius
sectārĭus, a, um, adj. [seco],
- gelded, castrated: vervex, Plaut. Capt. 4, 2, 40 (820) (but Fest. p. 336 Müll.: sextarius vervex, qui gregem agnorum praecedens ducit, i.e. bellwether, from secta).
sectārius, a, um (v. seco), verschnitten, kastriert, vervex, Plaut. capt. 820. – Nach Paul. ex Fest. 336, 8 ist sectarius vervex = der Leithammel (v. 1. sector.)
sacramentarii qui dicuntur ~ii
a sectarie , ~ius
quod ‥ dicebatur per aliquos fide dignos et comitis ~ios
nos ex hujus matris [i. e. universitatis ] ventre geniti et quasi ejus ~ii
si aliquis judex aut ~ius hundredi aut comitatus in curia mea in misericordia inciderit
cum predictis ~iis quatuor villate proxime
sectārĭus, (16) a, um (seco), coupé, mutilé : Pl. Capt. 820 [mais dʼaprès P. Fest. 336, 8, qui marche en tête].