secure
sēcūrē, adv., v. securus fin.
sēcūrē, Adv. (securus), I) sorglos, unbekümmert, furchtlos, ruhig, Suet. u.a.: securius divites erimus, si etc., Sen. – II) objektiv, sicher = gefahrlos, subiacens mare securius intuetur, Plin. ep. 2, 17, 6.
ut intelligas quam ~e in terra hostili agitaret, interdum venatur
habes certe ubi tute lacrimas tuas libes ‥ ubi ‥ tue affectionis unguentum ~e sine aliquo ‥ motu vitii tentantis effundas
tibi curam eorum quos mihi commendasti dimitto, tibi ~e eos committo cujus merita non ignoro
non ‥ ~e peccandum propter salutare remedium
non ‥ ~e peccantibus sed ‥ peccare cessantibus misericordia repromittitur
nobis ‥ flentibus jam ~issime dicit
hoc ‥ ~e me facturum polliceor
idem de preterita, idem dixerim ~e de futura hora
exhibete ‥ vos iterum ad hoc negotium ‥ et ~e promitto vobis hostium ‥ potentiam frangere
hoc ergo ~e dicere possumus quod ‥
he ‥ sic figurantur ut melius et ~ius agnoscantur
neminem porcionistam habeat nisi puerum qui scit cantare cantum fractum et hoc ~e
ut ~ius possimus perfrui hujus terre possesionem
adversitas ‥ procul fuit, adeo ut venatui ‥ ~e vacaret
placuit ‥ ut suos nuntios mitteret per quos quae vellet ~ius pape mandaret
ibi elephans periculose natat, ibi agnus ~e ambulat
edocent ut ‥ se defensionibus muniant, per quas illis insurgentibus ~ius se opponant
sēcūrē (12) (securus), ¶ 1 sans se faire de souci, tranquillement : Plin. Min. Ep. 1, 4, 3 ; Suet. Nero 40 ; securius Sen. Ep. 18, 8 ¶ 2 en sécurité : Plin. Min. Ep. 2, 17, 6.