selda

1 selda [AS seld], place in which goods are stored or put up for sale, stall, booth, shop. † a1086 (12c) [cum] ~is et scoppis Regesta I 216; c1135 donamus esseldas quas tenuit Alwinus de Winthonia (Sussex) AncD A 15406; 1160 in operatione scelde vj s. et viij d. Pipe 49; c1180 concessi ‥ ~am quandam que est juxta ~am Pagani Sellarii in placea magna Oxeneford Cart. Osney I 15; 1185 j seudam in foro Rec. Templars 66; a1189 meam seoldam juxta portam versus civitatem Danelaw 400; 1197 tota ecclesia combusta est, exceptis solummodo seldis [MS: soldis] episcopi Ann. Wint. 65; 1198 de j scouda et loco scoude ejusdem in Lennia apud forum Fines P. Norf 65; 1204 de quadam †felda [l. selda] (v. 1 brusare b); a1206 contulit Deo ‥ in perpetuam elemosinam ‥ quandam terram ‥ et dimidiam soeldam supra montem Reg. Malm. II 35; super spatia duarum soldarum versus portam cemiterii ecclesie Chr. Evesham 211n. 8; 1250 (16c) gilda ultima sedit in celdis Gild Merch. II 44; c1250 excambiavi ‥ priori de O. †sendas [l. seudas] quas habui in mercato de S. MonExon 252; c1270 inter ~am quam R. le Mercer ‥ tenuit et ~am lapideam Cart. Chester 602 p. 340; tres seoldas ‥ cum totis edificiis suis ‥ seoldis predictis Reg. Malm. I 438; 1328 donacionem ‥ et confirmacionem quas Rogerus de Eyncurt fecit ‥ de duobus toftis et uno seudo cum pom' in Cesterfeld ChartR 115 m. 26; 1401 pergulas, apothecas, seu selidas in eodem cemeterio erigunt Conc. III 266a; 1440 firma sheldarum, shamellorum cum consuetudine fullonum et extrahurarum Rec. Leic. II 274.

2 selda v. 2 sella