selenion
sĕlēnĭon, ii, n., = σελήνιον,
- a plant, the peony, App. Herb. 64; called also selenogonon, id. ib. 64.
selēnion, iī, n. (σελήνιον), eine Pflanze, die Päonie, Ps. Apul. herb. 64.
sĕlēnĭŏn, ĭī, n. (σελήνιον), pivoine [plante] : Ps. Apul. Herb. 64.