semino
semino, to sow, bring forth, produce
sēminō, āvī, ātus, 1, a.: to plant, sow; produce, 6.206. (sēmen)
sēmĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [semen], to sow (rare; not in Cic.; syn.: sero, planto).
- I Lit.: adoreum, triticum, hordeum, etc., Col. 2, 8, 1; 2, 8, 3; 2, 9, 15; 2, 9, 16: agrum, id. 2, 4 fin.—
- B Transf.
- 1 To beget, engender, procreate: alter decumo post mense nascetur puer quam seminatus est, Plaut. Am. 1, 2, 20 (482): armenta, Col. 6, 24, 1; 6, 24, 3; 6, 37, 4 sq.—*
- 2 Of plants, to bring forth, produce: viscum quod non sua seminat arbos, Verg. A. 6, 206.—
- II Trop.: cultum dei per terram, to plant, propagate, disseminate, Lact. 4, 10, 3; 1, 22, 26; 4, 25, 2.
sēmino, āvī, ātum, āre (semen), I) säen, 1) eig.: hordeum, Colum.: triticum, Colum.: seminati dentes (draconis), Acro Hor. art. poët. 187. – Partiz. subst., sēmināta, ōrum, n., Saaten, Saatfelder, Ambros. in Luc. 5, 6. – 2) übtr., zeugen, erzeugen, hervorbringen, v. Menschen, alter decumo post mense nascetur puer quam seminatus est, Plaut. Amph. 482: v. Stier, sem. armenta, Colum. 6, 24, 1: v. Esel, hoc pecus, mularum genus, Colum. 6, 37, 4 u. 5: v. Pflanzen, viscum, quod non sua seminat arbos, Verg. Aen. 6, 206: nullius agricolae cultu stirps tam diuturna quam poëtae versu seminari potest, kann (aus Samen) gezogen werden, Cic. de legg. 1, 1. – 3) bildl., aussäen, ausstreuen in die Welt, cultum dei per totam terram, Lact.: religionem cultus sui per orbem terrae, Lact.; vgl. Bünem. Lact. 1, 22, 26 u. 4, 25, 2. – II) besamen = besäen, agrum, Colum. 2, 4, 11.
sēmĭnō, (15) āvī, ātum, āre (semen), tr., semer : Col. Rust. 2, 8, 1 || produire : Virg. En. 6, 206 || procréer, engendrer : Col. Rust. 6, 24, 1 || [fig.] disséminer, propager, répandre : Lact. Inst. 4, 10, 3.
- 1. (postklass.) zaaien;
- 2. (metaf.) verwekken, voortbrengen.
sēminō —, —, āre
- semen, to sow, bring forth, produce: agricolae cultu seminari: viscum quod non sua seminat arbos, V.