About Report a problem

Menu

seponere

seponere [CL] 1 to put aside, discard. b to dismiss from consideration, disregard. c to lay aside, drop, discontinue (phenomenon). cerno, secerno, pono, ~no, cedo, secedo Aldh. Met. 140; fasces dignitatum ~suisse, peregrinum iter ac periculis plenum arripuisse W. Poit. I 47; omni ~sita ambiguitate Eadmer V. Dunst. prol. p. 163; ~nere, amovere Osb. Glouc. Deriv. 565.  b ~sita impietatis blasphemia, ac verborum infidelium cantilena Alcuin Dogm. 179C; licet naturae vitium ~nas Pull. Sent. 757D; ~sitis perturbationibus cunctis, clauso ostio orant Patrem in cubiculo mentis Ad. Scot Serm. 472D; 1232 omni diversitate tam corporali quam spirituali ~sita penitus et remota Cart. Worc. 307.  c mansit ibidem aliquot dies, quousque, ~sitis tempestatibus, oportunam navigandi tempus adveniret Alcuin WillP 10; infirmitas ~sita fuerat, timor tamen ‥ eum non deserit Asser Alf. 74. 2 (by assoc. w. separare) to keep separate, part. fidei ‥ pietate B. Cuthberto vicinantur qui affinitate locorum longius ~nuntur R. Cold. Cuthb. 64. 3 (p. ppl. as adj.): a secluded, remote (from). b separate, distinct. a a domesticis, a finitimis, a longinque ~sitis diligeretur W. Poit. I 13; c1081 in itinere positi et a civitate in qua nobis sedes episcopalis est longe ~siti eramus Lanfr. Ep. 33 (49); dilectam Mathildem remisit in Normanniam rex Guillelmus, ut ab Anglico tumultu ~sita in pace religiosis actibus vacaret Ord. Vit. IV 5 p. 188.  b ~sitis, separatis GlC S 298; emotus ‥ segregatus, ~situs, separatus Osb. Glouc. Deriv. 199.

Saved

Recent