septennis
septennis, e, v. septuennis.
septennis, s. septuennis.
utpote septennem quem fecit cura parentum / arcta monasterii Girvensis claustra subire
sub arbore spinea caput Kenelmi lacteum ~is ‥ parvuli absciditur
hic [Beda ] in territorio ejusdem monasterii est natus et ~is educandus ‥ abbati Benedicto ‥ datus
~em virginem
[Otho ] desponsavit unicam filiam ‥ ducis Brebantie ~em
puerum septemnem
~em ei poenitentiam indixit
quod eum ~i multasset penitentia pro illicita in eam ‥ concupiscentia
captum est castellum ‥ quod ~i obsidione Karolus Magnus non posset sibi subicere
si pueri infra ~iem etatem ‥ perierint
retinere sibi poterit feoffator servicium cotidianum ebdomodale annuum et ~ium ‘reddendo semper in fine septem annorum die Sancti Michaelis unum granum frumenti’ et hujusmodi
evolutis igitur †septennis [l. septem annis ] post mortem Alexandri ‥ uxor ejus ‥
septennis, Capit. Aur. 21, 3, et mieux septŭennis, e, âgé de sept ans : Pl. Bacch. 440 ; Men. 40 ; Pœn. 66.