septicollis
septĭcollis, e, adj. [septem-collis],
- seven-hilled, standing on seven hills: arx, i. e. Rome, Prud. στεφ. 10, 412 (cf.: dis, quibus septem placuere colles, Hor. C. S. 7.
septicollis, e (septem u. collis), siebenhügelig, arx, v. Rom, Prud. perist. 10, 413.
septĭcollis, e (septem, collis), qui a sept collines : Prud. Perist. 10, 413.