septicus
sēptĭcus, a, um, adj., = σηπτικός,
- producing a putrefaction, putrefying, septic: vis, Plin. 30, 4, 10, § 291 (Jahn, smecticus): dos, id. 34, 18, 55, § 177.
sēpticus, a, um (σηπτικός), beizend, vis, Plin. 27, 105 u. 30. 30.
sēptĭcus, a, um (σηπτικός), septique, qui putréfie : Plin. 30, 30.