serenificus
sĕrēnĭfĭcus, a, um, adj. [serenusfacio],
- cleared up, clear, serene: COELO, Inscr. Orell. 855 (of the time of the emperor Antoninus Pius).
serēnificus, a, um (serenus u. facio), aufgeheitert, klar, caelum, Corp. inscr. Lat. 3, 77. Schol. Bern. Verg. georg. 1, 460.
sĕrēnĭfĭcus, a, um (serenus, facio), serein : CIL 3, 77.