serenus
serenus, clear, fair, bright, serene
- I Lit.: cum tonuit laevum bene tempestate serenā, Enn. ap. Cic. Div. 2, 39, 82 (Ann. v. 517 Vahl.): caelo sereno, Lucr. 6, 247; Cic. Fam. 16, 9, 2; Verg. G. 1, 260; 1, 487; id. A. 3, 518; Hor. Epod. 15, 1; id. S. 2, 4, 51; Ov. M. 1, 168; 2, 321 et saep.; cf.: de parte caeli, Lucr. 6, 99: in regione caeli, Verg. A. 8, 528.—Comp.: caelo perfruitur sereniore, Mart. 4, 64, 6; cf. also: o nimium caelo et pelago confise sereno, Verg. A. 5, 870: postquam ex tam turbido die serena et tranquilla lux rediit, Liv. 1, 16, 2: luce, Verg. A. 5, 104: lumen (solis), Lucr. 2, 150: nox, id. 1, 142; Cic. Rep. 1, 15, 23; Verg. G. 1, 426: sidera, Lucr. 4, 212: facies diei, Phaedr. 4, 16, 5: species mundi, Lucr. 4, 134: aër, Plin. 17, 24, 37, § 222: ver, Verg. G. 1, 340: aestas, id. A. 6, 707: stella, Ov. F. 6, 718 et saep.: color (opp. nubilus), bright, clear, Plin. 9, 35, 54, § 107: aqua (with candida), Mart. 6, 42, 19: vox, Pers. 1, 19.—Transf., of a wind that clears the sky, that brings fair weather: hic Favonius serenu'st, istic Auster imbricus, * Plaut. Merc. 5, 2, 35 (876); hence, also, poet.: unde serenas Ventus agat nubes, Verg. G. 1, 461.—
- 2 As subst.: sĕrēnum, i, n., a clear, bright, or serene sky, fair weather (not in Cic.): ponito pocillum in sereno noctu, during a fine night, Cato R. R. 156, 3; more freq. simply sereno: Priverni sereno per diem totum rubrum solem fuisse, Liv. 31, 12, 5; 37, 3, 2: quare et sereno tonat, Sen. Q. N. 2, 18; Plin. 11, 24, 28, § 84 (opp. nubilo), Pall. 1, 30, 3; Luc. 1, 530: liquido ac puro sereno, Suet. Aug. 95: nitido sereno, Sil. 5, 58: cottidie serenum cum est, Varr. R. R. 3, 10, 4: laesique fides reditura sereni, Stat. S. 3, 1, 81: serenum nitidum micat, Mart. 6, 42, 8.—Plur.: caeli serena Concutiat sonitu, Lucr. 2, 1100: soles et aperta serena, Verg. G. 1, 393: nostra, Val. Fl. 1, 332.—
- II Trop.
- 1 Cheerful, glad, joyous, tranquil, serene (syn.: laetus, tranquillus, secundus): vita, Lucr. 2, 1094 Lachm.: horae (with albus dies), Sil. 15, 53: rebus serenis servare modum, in propitious or favorable circumstances, in good fortune, id. 8, 546: vultus, Lucr. 3, 293; Cat. 55, 8; Hor. C. 1, 37, 26; Ov. Tr. 1, 5, 27: frons tranquilla et serena, Cic. Tusc. 3, 15, 31: pectora processu facta serena tuo, Ov. Tr. 1, 9, 40: animus, id. ib. 1, 1, 39: oculi, Sil. 7, 461: Augustus, Ov. P. 2, 2, 65: laetitia, Just. 44, 2, 4: imperium, Sil. 14, 80: res, id. 8, 546: sereno vitae tempore, Auct. Her. 4, 48, 61: vita, Lucr. 2, 1094: temperatus (sanguis) medium quoddam serenum efficit, Quint. 11, 3, 78; cf.: tandem aliquid, pulsā curarum nube serenum Vidi, Ov. P. 2, 1, 5.—
- 2 SERENVS, an epithet of Jupiter (whose brow was always serene), Inscr. Murat. 1978, 5; cf. Serenator; hence, Martial calls Domitian: Jovem serenum, Mart. 5, 6, 9; 9, 25, 3.—
- 3 Serenissimus, a title of the Roman emperors, Cod. Just. 5, 4, 23.
dicant lunam novam quoties supino cornu utroque videtur, tempestuosum mensem, quoties erecto uno ~um portendere
promontoria ‥ ~o tempore prospici possunt
cum ~ior nox est et luna pernox, tunc largior ros arva perfundit
tempus erat nubilosum an ~um
Deus ‥ qui ‥ nubilum in ~um vertat
sicut glacies in ~o solvitur
exemptum tenebris in auras me ~ae lucis eduxit
revertimini in lucem ~ae veritatis
~o in cardine sedis
quam ~o de excelso respicit altissimus Amator universorum indefessam lati cordis amicitiam
expeditis obstaculis concavitatem fenestrarum ~um illustravit luminis
crucifixo prostratus, non se vana somniasse persensit, ~o luminum recepto ‥ distillante ex oculis sanguine
descendit pluvia ~a sed copiosa
~um erit mare ad navigandum
~us,glæd oþþe bliþe
ille geminam expertus potentiam severam et ~am
solus Alfrithus ‥ nuntiis ‥ ~um primo responsum retulit
minas ~o vultu dissolvens
fugerunt infestationum nebule, rediit ~i cordis tranquillitas
donec ‥ vultus ~ior arrideret
cor est ~um [ME: ]schir
pacem et quietem ~e consciencie [ME: ]cleane inwit
erat ‥ puer facie ~us(
sese altius attollunt cum ~um ab extrinsecis perturbationibus tempus accipiunt
cum ~iore tempore arridente redisset Angliam
nichil aliud nobis remedii restat nisi ut dies exspectemus ~iores, quoniam hora tenebrarum et potestas [cf. ] nunc estLuc. xxii 53
cum ‥ exuta erit anima hac mortali habitatione et ~o reddetur perpetuo
est jam permutata in ~um turbulentia ‥ domestica
sic dea terreno, sic callida mentis egeno / prefuit, et ceno pede me tulit absque sereno
prevaricatio ‥ non potuit ‥ pietatis obnubilare ~um
~e fame avidus interim residet
~a in omnibus facta est fama regis, in omnibus accusationibus pretaxatis
multi alii ~i milites et armigeri in diversis maris partibus demerguntur
interrogatio domni Caroli ~issimi imperatoris de substantia nihili et tenebrarum
~issima alumna
~issime domine sue ‥ regine Anglie
a ~issimo principe ‥ Ricardo ‥ rege Alemannie
~issimus princeps rex noster Henricus VII
degesta, i. disposita, clarificata, ~a, praeclara, velgescerede
- 1. helder, onbewolkt [caelum; nox; aër];
- 2. (Plaut.) helder weer brengend [favonius];
- 3. (metaf.) rustig, kalm, opgewekt [animus; vita; vox];
- 4. (Laatl.) Serenus en superl. Serenissimus als titel v.d. keizer: Doorluchtigheid, Hoogheid.
晴天。乾。安。喜。順者。— ventus 乾風。— animus 安心。Color serenus 深亮之色。Serena aqua 淸水。Serenae horae 順時。Serenae nubes 晴雲。
Suggest a Translation
See an image
- 2 SER-, clear, fair, bright, serene: tempestate serenā, Enn. ap. C.: caelo sereno, V., H., O.: lux, L.: Faciem ad serenam mutatur dies, Ph.: ver, V.: stella, O.: unde serenas Ventus agat nubīs, V.—As substn., a clear sky, fair weather: sereno, in a cloudless sky, L.: soles et aperta serena, V.—Fig., cheerful, glad, joyous, tranquil, bright, serene: Voltus, H.: frons: animus, O.: aliquid serenum videre, O.
-
…animo et dignas Iove concipit iras, conciliumque vocat tenuit mora nulla vocatos. Est via sublimis, caelo manifesta sereno lactea nomen habet, candore notabilis ipso. Hac iter est superis ad magni tecta Tonantis regalemque domum. Dextra…
Ovid, Metamorphoses
-
…novitatem ; sed tua me virtus tamen et sperata voluptas suavis amicitiae quemvis efferre laborem suadet et inducit noctes vigilare serenas quaerentem dictis quibus et quo carmine demum clara tuae possim praepandere lumina menti, res quibus occultas penitus convisere possis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…quae autem est inter augures conveniens et coniuncta constantia ad nostri auguri consuetudinem dixit Ennius tum tonuit laevum bene tempestate serena. At Homericus Aiax apud Achillem querens de ferocitate Troianorum nescio quid hoc modo nuntiat prospera Iuppiter his dextris fulguribus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, cum pater in Macedonia consul esset et essemus in castris, perturbari exercitum nostrum religione et metu, quod serena nocte subito candens et plena luna defecisset. Tum ille, cum legatus noster esset anno fere ante, quam…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…, qui cupide profecti sunt, multi naufragia fecerunt. nos eo die cenati solvimus ; inde austro lenissimo caelo sereno nocte illa et die postero in Italiam ad Hydruntem ludibundi pervenimus eodemque vento postridie id erat a. d .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, quae M. Crassi illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse Lucilius, sed tranquilla et serena ; sic enim accepimus. iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a qua is fingitur ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, qui strictis gladiis nuda pro pecunia corpora opponunt, qui hostem onerato sinu fugiunt. Ergo ita habe. Serene, perfectum illum virum, humanis divinisque virtutibus plenum, nihil perdere. Bona eius solidis et inexsuperabilibus munimentis praecincta…
Seneca, De Constantia
-
…, celsus harenosa tollit se mole Pelorus. His longo mitis placide dominator in aeuo praefuerat terris Hieron, tractare sereno imperio uulgum pollens et pectora nullo parentum exagitare metu, pactamque per aras haud facilis temerare fidem socialia iura Ausoniis…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…Tyrrhenusque tubae mugire per aethera clangor. Suspiciunt, iterum atque iterum fragor increpat ingens arma inter nubem caeli regione serena per sudum rutilare vident et pulsa tonare. Obstipuere animis alii, sed Troius heros agnovit sonitum et divae promissa…
Vergil, Aeneid
-
…in quamlibet profundam aquarum altitudinem. igitur non eam infitias posse in has et ignes superne stellarum decidere, quales sereno saepe cernimus, quorum ictu concuti ae ra verum est, quando et tela vibrata stridunt, cum vero in…
Pliny the Elder, Natural History