About
Menu

sibilator

sibilator [CL sibilare+-tor; cf. LL sibilatrix] 1 one who makes a sibilant or hissing sound, (in quot. transf., w. derogatory sense) ‘hisser’, murmurer, whisperer, detractor. quanto ‥ splendidius ipsa ‥ omnes adversos ~ores hac luce effulminaverit Gosc. Lib. Mild. 23; hii erant adulatores et ~ores, qui majoribus inhiabant G. S. Alb. I 251. 2 one who makes a pleasant or soothing sound; b (spec. of flute-player or sim., w. ref. to Arist. An. Post. I 13). ex alia parte aque venit quidam ~or, qui in tanta dulcedine sibilat quod pisces ‥ ad eum vadunt G. Roman. 413; sed ‥ quando predicator incipit citharam sacre scripture tangere ‥ adest statim ~or, sc. diabolus, qui sibilat tam dulciter ‥ quod homines predicacionem non libenter audiant Ib. 414.  b sapiens quidam ‥ dicens apud Sclavos non esse ~ores quia vineas non habeant Neckam SS III 13. 3; in Britannia ‥ est bonus potus ex hordeo confectus ‥ et per consequens licet non sint vites, stat esse ~ores seu tibicines, sicut de Scythis in posterioribus Philosophus recitat Major I 3.

Saved

Recent