sibilatus

sībĭlātus, ūs, m. [sibilo],

• a hissing whistling, Cael. Aur. Acut. 2, 27, 144.

sībilātus, ūs, m. (sibilo), das Zischen, Pfeifen, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 27, 144: oris risus vel sibilatus, Prob. inst. art. 47, 13 K.

sībĭlātŭs, ūs, m. , sifflement : C. Aur. Acut. 2, 27, 144.