sideraticius
sīdĕrātīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [sideratio],
- planet-struck, blasted, palsied (late Lat.): jumenta, Veg. 5, 34; cf. sideror.
sīderātīcius, a, um, von der Krankheit sideratio befallen, -erstarrt, -gelähmt, hirnwütig vom Sonnenstich, iumenta, Veget. mul. 3, 35 (5, 34).
sīdĕrātīcĭus, a, um (sideror), frappé dʼune influence maligne : Veg. Mul. 1, 25, 2 ; 2, 99.