About
Menu

sidere

1 sidēre [aphaeretic form of CL assidēre], to assess (tax or levy, in quot. as p. ppl.; cf. et. 1 assidere 7). 1277 de collecta sisa in Leycestria Rec. Leic. I 176.
2 sidĕre [CL] 1 to adopt a sitting posture, sit down, squat (in quot. of bird). ‘gemina super arbore sidunt’ [Verg. Aen. VI 203] GlSid f. 145v. 2 to descend (from a higher to a lower level or position), drop or settle down. ‘~entibus’, i. abeisanz, a ~o, -dis GlSid f. 145v. 3 (in gram.). notandum quod ‘sedeo’ vel simplex vel compositum sub tertia conjugatione gaudet penultime in i desinentis productione, ut ‘~o’ Abbo QG 14 (32).
3 sidĕre [CL sidus+-ere], to gleam or glitter with stars, to be starry. b (transf.) to gleam or glitter (as if with stars), to sparkle. a limpidissimis solis et lunae luminaribus ac residuis stellarum sideribus [gl.: sidera dicuntur a ~endo] Aldh. VirgP 53; ardua vita petit sydentis [v. l. sidentis] sydera celi Garl. Myst. Eccl. 38.  b sidens dalmatica levite prodit amorem Garl. Myst. Eccl. 436.

Saved

Recent