sidereus
sidereus, of the constellations, of the stars, starry
Frieze-Dennison Vergil
sīdereus, a, um: adj. (sīdus), abounding in stars, starry, 10.3; star-lighted, 3.586; glittering, flashing, 12.167.
Could not find sideream in Logeion dictionaries.
sideream Adjective: feminine accusative singular of sidereus
sīdĕrĕus, a, um, adj. [sidus].
- Of or belonging to the constellations or to the stars, starry (poet.; esp. freq. in Ov.): caelum, Ov. M. 10, 140; for which: arx mundi, id. Am. 3, 10, 21: sedes, id. A. A. 2, 39; Verg. A. 10, 3: caput (Noctis), Ov. M. 15, 31: dea, i.e. the moon, Prop. 3 (4), 20, 18: aethra, Verg. A. 3, 586: ignes, i.e. the stars, Ov. M. 15, 665; cf. Canis, id. F. 4, 941: conjux, i. e. Ceyx (as the son of Lucifer), id. M. 11, 445: Pedo, who discoursed of the stars, id. P. 4, 16, 6: artes, Stat. S. 2, 2, 112: sidereā qui temperat omnia luce (sol), id. ib. 4, 169; so, κατʼ ἐξοχήν, of the sun: ignes, id. ib. 1, 779: aestus, id. ib. 6, 341: deus, i.e. the sun, Mart. 12, 60, 2: colossus, dedicated to the sun, id. Spect. 2, 1: polus, Val. Fl. 4, 643.—
- II Transf.
- A Heavenly, divine: arcus, Col. 10, 292: sanguis, of gods, Val. Fl. 7, 166.—
- B In gen., bright, glittering, shining, excellent, etc. (freq.): Venus sidereos diffusa sinus, Val. Fl. 2, 104: artus (Veneris), Stat. S. 1, 2, 141: ore (Pollux), Val. Fl. 4, 490: vultus (Bacchi), Sen. Oedip. 409 et saep.: (Aeneas) Sidereo flagrans clipeo et caelestibus armis, Verg. A. 12, 167: jubae (cassidis), Claud. in Eutrop. 1, 351: ministri, Mart. 10, 66, 7; cf. mares, id. 9, 37, 10: vates Maro, brilliant, divine, Col. 10, 434.
sīdereus, a, um (sidus), zu den Gestirnen-, zu den Sternen gehörig, gestirnt, Sternen-, I) eig.: a) übh.: caelum, Ov.: u. v. dems. arx mundi, Ov., u. sedes, Verg. u. Ov.: ignes, Sterne, Ov. met. 15, 665 (vgl. no. b): Canis, Hundsgestirn, Ov.: dea = Nox, Prop.: coniunx, Ceyx (als Sohn des Luzifer), Ov. – b) insbes., zur Sonne gehörig, Sonnen-, ignes, Ov. met. 1, 779 (vgl. vorh. no. a): lux, Ov.: deus, Sonne, Mart.: colossus, der Sonne geweiht, Mart. – II) übtr.: A) zum Himmel gehörig, himmlisch, arcus, Colum. poët. 10, 292. – dah. a) = göttlich, sanguis, von Göttern, Val. Flacc. 7, 166. – b) himmlisch, göttlich = sehr schön der Gestalt nach, ministri, Mart.: mares, Mart. – od. herrlich, trefflich den Eigenschaften nach, vates Maro, Colum. poët. 10, 434. – B) glänzend, strahlend, clipeus, Verg.: artus, Stat.: os, Val. Flacc.
sidereis stipor turmis in vertice mundi
caelum quod transibit [cf. ] non aetherium sive ~ium, sed aeriumMarc. xiii 31
secundo die coelum istud ~eum factum esse legitur
nisi eis [sc. aquis super firmamentum suspensis ] ~eus calor temperaretur, et ipsa sidera et omnia eis subjecta eo consumerentur
stellis ornari fixis celum perhibetur / sidereum
exin sidereum Christus conscendit Olimpum
optima siderei spargebant semina doni / cordibus in fratrum
omnium virtutum gradibus ~eam scalam transcendendo
ille reformidans ad tante domine majestatem ‥ ~eae querelae neglexit satisfationem
aut sancti plures erunt quam angeli, si loco demonum pari sunt numero subrogandi; aut ~ea mansio imparem damno recuperat emendationem, si nonnisi incolis parem recipit hominum multitudinem
adoro pavidus beatum orreum / in quo reconditum est far sidereum
cum benedictione syderea
migravit ab hoc seculo ad ~eas mansiones(
vigil nocturnis cernit in hymnis / ignea sidereis fulgescere castra maniplis
~eae Mildrethae translationem
interea moribundus ~eum virum [sc. Augustinum ] ‥ assistentem sibi contemplatur
illam ~eorum patrum saepememoratam porticum
Uulftrudem ‥ regno et regi condignam, quae ~eo regi genuit celestem margaritam Eadgytham
Angli ‥ / Scoticis et Wallicis sunt prestantiores, / si vitam inspicias hominum †sidereus [(] mores : seu denique MS Bodleian Rawl. B. 214 f. 129v
sīdĕrĕus, (12) a, um (sidus), ¶ 1 étoilé : Virg. En. 3, 586 ; Ov. M. 10, 140 || relatif aux astres, des astres : siderei ignes Ov. M. 15, 665, les astres ¶ 2 relatif au soleil, du soleil : Ov. M. 1, 779 ; Mart. 12, 60, 2 ¶ 3 [poét.] divin : Val. Flacc. 7, 166 || brillant, étincelant : Virg. En. 12, 167 || dʼune beauté divine : Mart. 9, 37, 10 ; 10, 66, 7.
- 1. met sterren bezaaid, sterren-, van de sterren [caelum; ignes sterren; dea godin v.d. nacht];
- 2. van de zon, zonne- [lux; ignes zonnegloed; aestus hitte v.d. zon; coniunx afstammend van de sterren (v. Ceyx als zoon v. Lucifer)]; gewijd aan de zon [colossus];
- 3. (v. goden e.d.) hemels;
- 4. (metaf.) stralend, schitterend [clipeus].
sidereus , a, um. adj.
星者。星飾者。空中者。光者。峻高者。— sanguis 神子孫。Canis sidereus 天狼。暑時。Aestus sidereus 日之熱。Siderea arx vel sedes 天。Siderei ignes 諸星。Siderea dea 太陰。
Suggest a Translation
See an image
星者。星飾者。空中者。光者。峻高者。— sanguis 神子孫。Canis sidereus 天狼。暑時。Aestus sidereus 日之熱。Siderea arx vel sedes 天。Siderei ignes 諸星。Siderea dea 太陰。
Suggest a Translation
See an image
sīdereus
adj.
- sidus, of the constellations, of the stars, starry: sedes, V.: ignes, i. e. the stars, O.: coniunx, i. e. Ceyx(son of Lucifer), O.: Pedo, who discoursed of the stars, O.—Bright, glittering, shining: clipeus, V.