singillarius
singillārĭus, a, um, adj. [singularis],
- single, simple (post-class.): motus, Tert. Anim. 6: ductus, id. adv. Valent. 18.
singillārius, a, um (singularis), einfach, motus, Tert.: ductus, Tert.
singillārius, a, um, c. singularius : Tert. Val. 18 ; Anim. 6.