singularis
singularis, one by one, one at a time, alone, single, solitary, singular
- Lit.
- A In gen., one by one, one at a time, alone, single, solitary; alone of its kind, singular (class.; syn.: unus, unicus): non singulare nec solivagum genus (sc. homines), i. e. solitary, Cic. Rep. 1, 25, 39: hostes ubi ex litore aliquos singulares ex navi egredientes conspexerant, Caes. B. G. 4, 26: homo, id. ib. 7, 8, 3; so, homo (with privatus, and opp. isti conquisiti coloni), Cic. Agr. 2, 35, 97: singularis mundus atque unigena, id. Univ. 4 med.: praeconium Dei singularis facere, Lact. 4, 4, 8; cf. Cic. Ac. 1, 7, 26: natus, Plin. 28, 10, 42, § 153: herba (opp. fruticosa), id. 27, 9, 55, § 78: singularis ferus, a wild boar (hence, Fr. sanglier), Vulg. Psa. 79, 14: hominem dominandi cupidum aut imperii singularis, sole command, exclusive dominion, Cic. Rep. 1, 33, 50; so, singulare imperium et potestas regia, id. ib. 2, 9, 15: sunt quaedam in te singularia ... quaedam tibi cum multis communia, id. Verr. 2, 3, 88, § 206: singulare beneficium (opp. commune officium civium), id. Fam. 1, 9, 4: odium (opp. communis invidia), id. Sull. 1, 1: quam invisa sit singularis potentia et miseranda vita, Nep. Dion, 9, 5: pugna, Macr. S. 5, 2: si quando quid secreto agere proposuisset, erat illi locus in edito singularis, particular, separate, Suet. Aug. 72.—
- B In partic.
- 1 In gram., of or belonging to unity, singular: singularis casus, Varr. L. L. 7, § 33 Müll.; 10, § 54 ib.: numerus, Quint. 1, 5, 42; 1, 6, 25; 8, 3, 20; Gell. 19, 8, 13: nominativus, Quint. 1, 6, 14: genitivus, id. 1, 6, 26 et saep. —Also absol., the singular number: alii dicunt in singulari hac ovi et avi, alii hac ove et ave, Varr. L. L. 8, § 66 Müll.; Quint. 8, 6, 28; 4, 5, 25 al.—
- 2 In milit lang., subst.: singŭlāris, is, m.
- a In gen., an orderly man (ordonance), assigned to officers of all kinds and ranks for executing their orders (called apparitor, Lampr. Alex. Sev. 52): SINGVLARIS COS (consulis), Inscr. Orell. 2003; cf. ib. 3529 sq.; 3591; 6771 al.—
- b Esp., under the emperors, equites singulares Augusti, or only equites singulares, a select horse body-guard (selected from barbarous nations, as Bessi, Thraces, Baeti, etc.), Tac. H. 4, 70; Hyg. m. c. §§ 23 and 30; Inscr. Grut. 1041, 12 al.; cf. on the Singulares, Henzen, Sugli Equiti Singolari, Roma, 1850; Becker, Antiq. tom. 3, pass. 2, p. 387 sq.—
- 3 In the time of the later emperors, singulares, a kind of imperial clerks, sent into the provinces, Cod. Just. 1, 27, 1, § 8; cf. Lyd. Meg. 3, 7.—
- II Trop., singular, unique, matchless, unparalleled, extraordinary, remarkable (syn.: unicus, eximius, praestans; very freq. both in a good and in a bad sense): Aristoteles meo judicio in philosophiā prope singularis, Cic. Ac. 2 (Luc.), 43, 132: Cato, summus et singularis vir, id. Brut. 85, 293: vir ingenii naturā praestans, singularis perfectusque undique, Quint. 12, 1, 25; so, homines ingenio atque animo, Cic. Div. 2, 47, 97: adulescens, Plin. Ep. 7, 24, 2.—Of things: Antonii incredibilis quaedam et prope singularis et divina vis ingenii videtur, Cic. de Or. 1, 38, 172: singularis eximiaque virtus, id. Imp. Pomp. 1, 3; so, singularis et incredibilis virtus, id. Att. 14, 15, 3; cf. id. Fam. 1, 9, 4: integritas atque innocentia singularis, id. Div. in Caecil. 9, 27: Treviri, quorum inter Gallos virtutis opinio est singularis, Caes. B. G. 2, 24: Pompeius gratias tibi agit singulares, Cic. Fam. 13, 41, 1; cf.: mihi gratias egistis singularibus verbis, id. Cat. 4, 3: fides, Nep. Att. 4: singulare omnium saeculorum exemplum, Just. 2, 4, 6.—In a bad sense: nequitia ac turpitudo singularis, Cic. Verr. 2, 3, 44, § 106; so, nequitia, id. ib. 2, 2, 54, § 134; id. Fin. 5, 20, 56: impudentia, id. Verr. 2, 2, 7, § 18: audacia (with scelus incredibile), id. Fragm. ap. Quint. 4, 2, 105: singularis et nefaria crudelitas, Caes. B. G. 7, 77.— Hence, adv.: singŭlārĭter (singlā-rĭter, Lucr. 6, 1067).
- 1 One by one, singly, separately.
- a In gen. (ante- and post-class.): quae memorare queam inter se singlariter apta, Lucr. l. l. Munro (Lachm. singillariter): a juventā singulariter sedens, apart, separately, Paul. Nol. Carm. 21, 727.—
- b In partic. (acc. to I. B. 1.), in the singular number: quod pluralia singulariter et singularia pluraliter efferuntur, Quint. 1, 5, 16; 1, 7, 18; 9, 3, 20: dici, Gell. 19, 8, 12; Dig. 27, 6, 1 al.—
- 2 (Acc. to II.) Particularly, exceedingly: aliquem diligere, Cic. Verr. 2, 2, 47, § 117: et miror et diligo, Plin. Ep. 1, 22, 1: amo, id. ib. 4, 15, 1.
quarundam ‥ terrarum suarum maneria [(rex ] dedit, et soknam simul ~em vel communem
pro commodo suo ~i ‥ immo rei publice tuicione commoti
versus xiij sillabarum exameter ~i dactilo cum quaterno spondeo constans quinas ‥ sibi usurpat species
si se purgare velit ‥ vel per triplicem negationem vel per ~em [(v. l. simplicem ]
pausationum quedam simplex sive ~is, quedam composita sive duplex
vj bombardos, quorum tres sunt duplices, alteri ~es(v.
fertur ‥ ipse juvenis [sc. Edricus ] ‥ domino Cnutoni ‥ ~em pugnam obtulisse
Edmundus ~arem pugnam petiit, ne duo homunculi propter ambitionem regnandi tot subjectorum sanguine culparentur, cum possent sine dispendio fidelium suorum fortunam experiri
heremitice vite ~e certamen arripere conatus est, ubi cum hoste comminus luctatus est
~e cum gigante certamen nolo ‥ ineas
in certamine ~i
precepit suis ne quis ‥ attingeret ~e certamen. congressus itaque mutuos ictus congeminant pari sorte, neutro cedente alteri
vocavit eum ad ~e colloquium
comes ‥ ad regem ‥ accessit, et cum eo diu habuit ~e colloquium
a plurali ad ~e
tam genetivo ‥ ~i quam nominativo ‥ plurali
‘aes’ ~i tantum numero gaudet
mille nomen indeclinabile in ~i, milia vero in plurali
sicut autem per silempsim plurale pro ~i sic et simili tropo ~e pro plurali reperies
diccio desinens in T ~i numero requirit hanc litteram Z in plurali numero
queritur de scientia Dei quomodo scit ~ia ista. quidam ‥ dicunt quid Deus non scit ~ia, quia tantum novit seipsum
destructis ~ibus, genera et species remanebunt
uno modo dicitur ~e illud quod est una res numero et non plures res
secundum philosophum ‘~e’, ‘individuum’, ‘suppositum’ sunt nomina convertibilia, et hoc dico apud logicos, licet secundum theologos suppositum solum est in substanciis, individuum et ~e in accidentibus
utrum ‥ solum ~e habeat sensum apprehendendi vel et ~e et universale
non novit singula singulariter ut sunt ~ia, sed in universali
universale non est in ~aribus
contingit aliquid scire in universali et ignorare in particulari, secundum sentenciam philosophi, quod non est aliud quam scire proposicionem universalem et ignorare aliquam ejus ~em
Deus ‥ non habet partes subjectivas, cum sit ~is a se
propter ~em ejus incarnationem
ne ~is [gl.: specialis ] generosae virginitatis nobilitas ‥ vilescat
ut ‥ speciali quadam et ~i privilegii libertate ‥ honoretur [ecclesia ‥ Dei genetricis ]
albedine precipue in habitu suo utuntur, qua ~es ab aliis notabilesque videantur
~is meriti ac sanctitatis viros
mirabilis in singulis et in omnibus ~is
comes fortitudine et probitate ~is
squalida [mens ] sitit specie singularem; / lesa repparantem sermone poposcit
non debet tale regimen, nisi in casu ~issimo, sustineri
volo quod ‥ detur aliquod memoriale ‥ domino meo ~issimo
ad honorem ‥ beatissimae Dei genetricis, nostri ‥ ordinis ~issimae protectricis
Esaias ‥ quasi turtur ~is ingemit
capit volucres ‥ ubi ‥ capi possint, ubi †domicilianos sive scingudarios [(MS: domiciliarios sive scingularios ]
regem aprorum venationem agentem ~is ‥ horrendo dente dilacerans
in ‥ saltu in monte Aerico a fero ~i percussus est
~is ferus aper ‥ obviam processit
hic aper singlaris, silvestris, acumine fortis, / humeris preclaris infert tibi spicula mortis
~em ‥ ferum
~is,a bor
hic aper,bore ; hic cingulus, idem
hic singulus, A.a bore
~is ‥ ferus depastus est eam, i. e. inordinatus appetitus habendi ea que nocent anime
- 1. afzonderlijk, individueel; uniek; ➤ ~ homo privatus vix sese in fortunis continet (Cic.); causa nova et ~;
- 2. van één persoon, alleen- [imperium alleenheerschappij; certamen tweekamp; odium persoonlijke haat]; bijzonder, speciaal [supplicium];
- 3. (gramm.) enkelvoudig [numerus enkelvoud];
- 4. (metaf.) uitzonderlijk, uitstekend, voortreffelijk, buitengewoon [ingenii acumen; honores; fides; virtus; in philosophia; ingenio atque animo];
- 5. (pejor.) eigenaardig, ongekend, ongehoord [crudelitas]; ➤ homo singulari cupiditate praeditus.
專一。私自者。出等者。— locus 一人居之處。— potentia vel singulare imperium 獨王之國。Singulares equites 御護衛之馬兵。v. singularius.
Suggest a Translation
See an image
Aper, Græcis
Singularisprimis duobus annis vagetur, nostris
Ecce immanissimus Singularis de sylva egressus, etc.Vita S. Deicoli Abb. n. 24 :
Cum multi optimatum, venatu nobili, Singularem maximum insequerentur. Porcus Singularis.Tabularium Monasterii S. Savini Levitanensis apud Marcam :
Concedimus etiam in ipsa valle, ut si quis Porcum Singularem, sive cervum venando ceperit, quartam sive spadlarem S. Savino persolvat. Fera Singularis.Petrus Chrysologus serm. 127 :
Singularis fera, usque dum capiat prædam, fremit ore, dentibus frendit, etc.Ita
fera Singularis, apud Hariulfum lib. 3. cap. 21. Willelmum Malmesbur. pag. 3. et in Chronico Fontanell. pag. 187. ubi de morte Karlomanni.
Aper ferus Singularis, apud Cogitosum in Vita S. Brigidæ Virg. cap. 4. n. 21. et in alia ejusdem Brigidæ Vita cap. 16. n. 22. 102.
Singularis ferus,
Aprum miræ enormitatis, quem Singlare dicunt, movit.
Tibi licentiamdamus et concedimus per presentes libertatem venandi et occidendi porcos Senglares, servos (cervos) et capreolos, etc.
Et pasturam ad 20. vaccas,...... et ad unum Senglarium, etc.
Sed dum hac illacque, ut mos est, alternatim discurrerent, ingentem Senglerium reperiit.Le Roman
d'AthisMS. :
Chevrel, ne daim, cerf, ne Sengler, Ne aultre que l'en puist nommer.
- singuli, one by one, one at a time, alone, single, solitary, singular: genus, i. e. solitary: singularis mundus atque unigena: homo cupidus imperi singularis, exclusive dominion: sunt quaedam in te singularia . . . quaedam tibi cum multis communia, peculiar.—Plur. m. as subst., under the empire, the select horse, body-guard: ala Singularium, Ta.—Singular, unique, matchless, unparalleled, extraordinary, remarkable: magnitudo animi: vir: homines ingenio: facultas dicendi: mihi gratias egistis singularibus verbis: fides, N.: inpudentia: crudelitas, Cs.: quid tam singulare (est), quam ut, etc.
-
…aliique aliam in partem perterriti ferebantur. Quibus omnibus rebus permoti equites Treveri, quorum inter Gallos virtutis opinio est singularis, qui auxilii causa a civitate missi ad Caesarem venerant, cum multitudine hostium castra nostra compleri, legiones premi…
Julius Caesar, Gallic War
-
…neque singulae voces praeconum, sed una vox universi populi Romani consulem declaravit. hoc ego tam insigne, tam singulare vestrum beneficium, Quirites, cum ad animi mei fructum atque laetitiam duco esse permagnum, tum ad curam sollicitudinemque…
Cicero, de Lege Agraria
-
…ostendunt ; praetores habemus amicissimos et acerrimos civis, Domitium, Nigidium, Memmium, Lentulum ; bonos etiam alios singularis. qua re magnum fac animum habeas et spem bonam de singulis tamen rebus quae cotidie gerantur faciam te crebro…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…. itaque eam sapientes numquam inviti, fortes saepe etiam libenter oppetiverunt. vincula vero et ea sempiterna certe ad singularem poenam nefarii sceleris inventa sunt. municipiis dispertiri iubet. habere videtur ista res iniquitatem, si imperare velis ,…
Cicero, in Catilinam
-
…ratione dicendi causa talis oblata est in qua oratio deesse nemini possit. dicendum est enim de Cn. Pompei singulari eximiaque virtute ; huius autem orationis difficilius est exitum quam principium invenire. ita mihi non tam copia quam modus…
Cicero, pro Lege Manilia
-
…quae in M. Marcellum inimico animo dixit, probare non potuit. fuit, fuit illis iudicibus divinum ac singulare, iudices, consilium, qui se non solum de reo sed etiam de accusatore, de teste iudicare arbitrabantur…
Cicero, pro Fonteio
-
…tandem tu, C. Eruci, argumentis accusatorem censes uti oportere nonne et audaciam eius qui in crimen vocetur singularem ostendere et mores feros immanemque naturam et vitam vitiis flagitiisque omnibus deditam, denique omnia ad perniciem profligata atque perdita…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…cum conlega coniungerem ; quem triduo, cum has dabam litteras, exspectabam. Laterensis nostri et fidem et animum singularem in re p. semper fatebor ; sed certe nimia eius indulgentia in Lepidum ad haec pericula perspicienda fecit eum…
Cicero, Epistulae ad Familiares