singularitas
singŭlārĭtas, ātis, f. [singularis].
- In gen., a being alone or single, singleness (post-class.), Tert. adv. Valent. 37; id. Anim. 13; id. Exhort. ad Cast. 1; Salv. Cont. Avar. 7, p. 70.—
- II In partic., in gram., the singular number, Charis. p. 72 P.—
- III In arithmetic, unity, the number one: singularitas omnibus mensura communis, Mart. Cap. 7, §§ 750 and 774.
singulāritās, ātis, f. (singularis), I) das Einzelnsein, Alleinsein u. insbes. das ehelose Leben, Eccl. – II) als gramm. t.t., a) = der Singular (Ggstz. pluralitas, der Plural), Charis. 93, 4. – b) = die Einheit, Mart. Cap. 7. § 750. 774. 792. Chalcid. Tim. 37 D.: konkr., die Zahl eins, Chalcid. Tim. 33 sqq.
sunt etiam .. quedam genera causarum premissa ~ate licentius expedita(
Plato in Thimeo ‥ figuram repperit in qua ~as cacumini superinposita ‥ arcem obtinere consideratur
alias [arbores ] circumcidunt ne proceritatem rami pullulantes multitudine reprimant, et succum .. ~ate reddant efficaciorem
nihil derogaretur constructioni si tantum verbum plurale poneretur. sed verbi ~as notat verbum multotiens resumendum
de geminis in Christo naturis, quas ita in ~atem personae Christi confunditis
salva divinitatis ~ate, salva item personarum pluralitate
nos .. Latini tres personas in deitate dicimus, non ut diversitatem tam simplicis nature sentiamus; sed ~atem nolumus, qui in unitate trinitatem colimus
posset cognosci ~as Dei et essencia ut singularis, quod falsum est
non absurdum arbitror quadripedum et volucrum et reptilium voces cum generalitate pluralitatis et specialitate ~atis subtiliter dirimere
nisi communiter habeatur caritas .. non erit Spiritus Sancti .. communio sed potius quasi ~as vel solitudo, isto diligente et non illo
ratio universalitatem, sensus vero solam ~atem capit
universale posterius singularibus, quia omnis communitas a ~ate procedit
turtur .. ~ate gaudet adeo ut, si conjugem casu perdiderit, solus exinde permaneat
Origines .. de ~ate [(i. e. de singularitate clericorum, ]attrib. , Origen , Cyprian or Aug.
exemplar Parisiense debet cedere antiquis, tum ratione sue novitatis, tum ratione sue ~atis, quia in veritate singularis [sc. exemplaris ] fere est que depravat veritatem totius scripture
‘intravit Jesus in quoddam castellum.’ ‘quoddam’ significat quamdam ~atem
nulla .. in cibis aut potibus est habenda ~as, nisi fuerit pro alicujus fratris debilitate
Franciscus discipulos suos .. ad hanc ~atem invitavit informando ad jejunium post Epiphaniam
abusiones, ~ates, superfluitates .. exstirpaverit
nec se de ~ate meriti excelsioris singulariter extollit
ex pondere illati laboris et ~ate industriae suae a nobis promittitur describi
animi .. magis ~ate prudentis et .. honesti precipuus
si alibi, ubi pauci essent litteris probati, ex .. ~ate scientie posse superbiam generari
multi nobiles athlete .. ad illos [sc. Cistercienses ] pro novitate ~atis concurrerunt
non miraberis de tante eminentie ~ate tante superbie germen exortum
non quia aliena defraudassent, sed quia communia sue ~ati conservarent
animalia non habent, exceptis apibus ‥ nihil ex eis avaricia ~atis expetit, nec decor allicit possessorem
singŭlārĭtās, ātis, f. (singularis), ¶ 1 le fait dʼêtre unique, unité : Tert. Val. 37, etc. || célibat : Tert. ¶ 2 [gramm.] a) nombre singulier : Char. 93, 4 ; b) unité, nombre un : Capel. 7, 774, etc.
Nec hoc quidem dicimus, ut in omnibus hujus religionis, cum ad sanctam pervenerint dignitatem, relicto more ecclesiæ vel religionis, in qua provecti sunt, mutandam vestem Singularitatis censeamus, etc.Adde eumdem Mabill. tom. 2. pag. 448. et Canon. Propositum 20. qu. 3.