singillatim
singillatim, one by one, singly, severally, individually
singillātim or singŭlātim (in many MSS. also sigillātim; contr. collat. form singultim), adv. [singuli],
- one by one, singly (class.): sic singillatim nostrum unusquisque movetur, Lucil. ap. Non. 176, 11: singillatim potius quam generatim atque universe loqui, Cic. Verr. 2, 5, 55, § 143: singillatim de uno quoque genere dicere, id. Inv. 1, 30, 49; Ter. Phorm. 1032; Lucr. 2, 153; 4, 105; Caecil. and Cael. ap. Non. 176, 8 sq.; Cic. Mil. 1, 52, 98 and 99; 1, 55, 107; id. Tusc. 5, 33, 94; id. Phil. 2, 36, 92; id. Div. in Caecil. 15, 50; 22, 72; Caes. B. G. 3, 2 Oud. N. cr.; 5, 4; 5, 52; Sall. C. 49, 4; Suet. Aug. 9; id. Claud. 29.
singillātim u. singulātim, Adv. (singulus), einzeln (Ggstz. generatim atque universe), Ter., Cic. u.a.: non sing. et discretim, sed cunctim et coacervatim, Apul. – ➳ Nach Fleckeisen fünfzig Artikel usw. S. 29 ist singillatim die handschriftlich am besten beglaubigte Form.
laboro ex cunctis que utiliora invenire potui et ~im titulos praeponens congessi
commentariola scripturarum ‥ universa ~im [gl.: specialiter, separatim ] commemorare pertessum est
habito ‥ cum sapientibus consilio, sciscitabatur ~im ab omnibus
exegit ergo ab utroque ~im brevia
non cessat evocare ~im et nominatim convicaneos suos
dictum est jam ~im [ME: sunderlepes ] de oculo, ore et aure. nunc de hiis tribus communiter est dicendum
canentibus quindecim psalmos graduum ~im [AS: ]sondermælum
tristia acciderunt, que singulatim [v. l. ~im ] per annos ejus digeremus
Saturnus ergo filios suos sigillatim nascentes devorabat
‘[frange sagittas ] ~im’ [ME: ], qui statim fecit ‥ frangens unam post aliameche by the self
habeantur hic pro expressis et specificatis ac si sigillatim et specialiter essent nominate et expresse
omnes consenserunt et ‥ quilibet per se singulariter et ~im examinat’ ‥ consensiit
non audemus hec tria carismata simul miscere in uno vase, quoniam ~im sanctificata sunt ad singula misteria
id ipsum ‥ responderunt singulatim singuli ‥ a rege interrogati pontifices
ut ad ‥ singulos sigillatim diversarum nationum adventus stilum vertamus
singulis ‥ juratis ‥ et ~im examinatis
omnibus et singulis ‥ fratribus ‥ injungatis ‥ ut singuli eorum singultatim de facto suo ‥ certificent
singillātim (11) et sigillātim, isolément, un à un, individuellement : Pl. Trin. 881 ; Ter. , Lucr. ; Cæs. G. 3, 2, 3 ; Cic. Verr. 2, 5, 143 || en détail, un à un : Suet. Aug. 9.
singillātim or singulātim
adv.
- singuli, one by one, singly, severally, individually: commemorare Singulatim, qualis ego, etc., T.: loqui: civitas non iam singillatim, sed provinciis totis dabatur, to individuals.