About
Menu

singultuosus

singultuosus [CL singultus+-osus] 1 accompanied by sobs. b (of speech) interrupted by sobs. c (person) that utters sobs, sobbing. d (transf.) that causes sobbing. 935 sciat se in examine tremendi judicii redditurum ‥ nisi ‥ singulta [l. singultuosa] lamentatione emendaverit CS 708; ~us ‥ i. singultibus plenus Osb. Glouc. Deriv. 553; cum ‥ ad planctum et gemitum dolor ~us urgeat P. Blois Ep. 143. 429A; non sine fletu et gemitu ~o Id. Ep. Sup. 11. 2; 1423 ab imo nostri pectoris ~a trahentes suspiria ‥ Reg. Heref. 27.  b Beodricenses ‥ invocando nomen Domini ~is precum effusionibus ‥ exorant patrem Eadmundum Herm. Arch. 4; s1171 ex ~a eorum ‥ relatione G. Hen. II 22; precibus ‥ ~is ejus imploravit suffragia (Transl. Guthl.) NLA II 726; ~is luctibus prorupit in has voces Wager f. 41b.  c ~us ‥ exercitus exequias ejus celebraverunt Ord. Vit. IX 12 p. 575.  d in tam lugubri et ~a materia non decuit orationem exquisitis verborum flosculis lascivire P. Blois Ep. 217. 504C. 2 accompanied or interrupted by hiccups. b (person) who hiccups. singultuosis vocibus / verbum salutis predicant P. Blois Contra Clericos 1130B.  b cibo distentus, potu ~us W. Malm. Mir. Mariae 189.

Saved

Recent