socialiter
socialiter, accommodatingly, in a spirit of fellowship
sŏcĭālĭter, adv., v. socialis fin.
sociāliter, Adv. (socialis), kameradschaftlich, Hor. de art. poët. 258. Augustin. c. Faust. 22, 61.
in temporali adhuc vita positi ~iter invicem caritate dictante conversantur
vir juxta virum ~iter sederunt
gregatim ‥ i. ~iter, communiter
avibus generis sui ~iter cohabitat congregationis unitatem frequentans, et sine querela immo et cum gratia conversans in ea
sese pauperibus ad visendum eum confluentibus exponebat, cum quibus ita ~iter verba conserebat, ut inter eos residens solo monstraret habitu monachili quod non esset aliud quam unus ex ipsis
authoritatem componendi et concordandi amicabiliter et ~iter
merilliones ‥ ~iter ‥ volant tres vel quatuor quando predantur
sŏcĭālĭtĕr (16) (socialis), en bon compagnon : Hor. P. 258.
Cœperuntque parari pontes, ubi visum est opportunum, ut ipsi exercitus possent Socialiter simul jungi.
Præmissam tamen pœnam extendi nolumus ad ludentes Socialiter et solatii causa.
sociāliter
adv.
- socialis, accommodatingly, in a spirit of fellowship, H.