socordia
socordia, dulness, carelessness, negligence, sloth, laziness, indolence, inactivity
BWL
they gave themselves over to folly and laziness
Could not find socordiae in Logeion dictionaries.
socordiae Noun: feminine genitive singular, Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine dative singular, Noun: feminine nominative plural of socordia
sōcordĭa (o short, Prud. Apoth. 194; cf. socors; sometimes, on account of the etymology, written also sēcordĭa), ae, f. [socors], dulness of mind, i. e.,
- I Weak-mindedness, silliness, folly, stupidity (very rare; syn.: insipientia, stoliditas): socordiam quidam pro ignaviā posuerunt (v. II.); Cato pro stultitiā posuit, Fest. pp. 292 and 293 Müll.: si quem socordiae argueret, stultiorem aiebat filio suo Claudio, Suet. Claud. 3; Tac. A. 4, 35.—
- II Carelessness, negligence, sloth, laziness, indolence, inactivity (the predominant signif. of the word; used only in the sing.; cf. Diom. p. 314 P.; perh. only once in Cic.; syn.: ignavia, desidia, segnities): tu ad hoc diei tempus dormitasti in otio. Quin tu abs te socordiam omnem reicis segnitiem amoves, Plaut. As. 2, 1, 6 (254): nisi somnum socordiamque ex pectore oculisque amovetis, id. Ps. 1, 2, 11 (142): nihil loci'st segnitiae neque socordiae, Ter. And. 206: socordia atque desidia, Auct. Her. 2, 23, 35; so (with desidia) Sall. C. 4, 1; (with ignavia) id. ib. 58, 4; (with incultus) id. J. 2, 4; (opp. industria) Tac. A. 2, 38: nostrā cunctatione et socordiā jam huc progressus, Liv. 22, 14, 5: Cyrenenses tardius iere. Id socordiāne an casu accideret, parum cognovi, Sall. J. 79, 5: socordiāne an vinolentiā, Tac. A. 12, 67: fortunā per socordiam non uti, Liv. 7, 35: nisi felicitas in socordiam vertisset, exuere jugum potuere, Tac. Agr. 31 fin.: caeca ac sopita socordia, Quint. 1, 2, 5: Darei, Curt. 7, 4, 3.
sōcordia (sēcordia), ae, f. (socors), die geistige Trägheit, Stumpfheit, d.i. I) geistige Beschränktheit, Geistesschwäche, Suet. u. Tac. – II) im milderen Sinne, die Sorglosigkeit, Gedankenlosigkeit, Fahrlässigkeit, Schlaffheit, Ter., Sall. u.a.: verb. socordia atque neglegentia od. neglegentiaque, Liv. – ➳ sŏcordia gemessen bei Prud. apoth. 194.
ne ~ia segnitiaque dormiamus(
tu ‥ pastorali pietate ac sacerdotali auctoritate ‥ meam suscitare litteris ~iam studeas
Raimundus ‥ qui vir acer et efficax patriam, antecessorum suorum ~ia obscuram, titulis suis reddidit illustrem
~ia, pigritia, inertia, segnitia
ne per ignaviam et ~iam tempora ducamus otiosa
ve ignavie, ve ~ie nostre, qui Dominum Jesum sive in navi dormitantem sive soporatum in cruce ‥ non suscitamus
~ia, stultitia
in hac nimirum permissione magna regis simplicitas sive ~ia notari potest
secordia [(gl.: ]cowardise
a cowerdnes , pusillanimitas, secordia, recordia
sŏcordĭa (11) (secordĭa), æ, f. (socors), ¶ 1 défaut dʼintelligence, stupidité : Tac. Ann. 4, 35 ; Suet. Claud. 3, cf. P. Fest. 292 ; Fest. 293 ¶ 2 défaut de cœur, dʼénergie ; insouciance, indolence, lâcheté : Sall. C. 4, 1 ; 58, 4 ; Liv. 22, 14, 5, etc.
- 1. (postklass.) bekrompenheid van verstand, geestelijke zwakte;
- 2. sloomheid, slapheid, achteloosheid.
sōcordia ae, f
- socors, dulness, carelessness, negligence, sloth, laziness, indolence, inactivity(only sing.): nil locist socordiae, T.: socordiā torpescere, S.: nostrā socordiā iam huc progressus, L.: nisi felicitas in socordiam vertisset, Ta.: Darei, Cu.