About
Menu

solaciosus

solaciosus [CL solacium+-osus], who or that comforts or consoles. dum principalis perlustrator etheree mansionis tam flagrantis pectoris ~um hospitium sibi thalamum dedicavit (J. Bridl.) NLA II 67; in statu innocencie ‥ non ‥ fuisset ille labor ‥ homini tediosus sed ~a quodammodo fruicio servitorum Wycl. Innoc. 523; 1460 fuit socius et servitor meus satis ~us in tempore mee gravissime infirmitatis Paston Let. 608.

Saved

Recent