solamentum
sōlāmentum, i, n. [solor],
- a relief, consolation, mitigation (late Lat.), Paul. Nol. Carm. 18, 343.
sōlāmentum, ī, n. (solor) = solamen, Paul. Nol. carm, 18. 343. Not. Tir. 38, 28.
sōlāmentum, ī, n. (solor), soulagement : P. Nol. Carm. 18, 343.
Solanuminfra, Solum, fundus. Charta ann. 941. apud Murator. delle Antic. Estensi pag. 147 :
Casas, et fortes, et rebus cum Solamentis suis cultis, ortis, vineis, pratis, etc.Vide Solare 2. et Soliditas.
Cum...... Solamentis, curtis, ortis nostris, vineis, pratis, campanis, etc.Aliud sonat vox Gallic.
Solement, Pavimentum nempe, in Lit. remiss. ann. 1456. ex Reg. 183. Chartoph. reg. ch. 192 :
Lesquelx grez estoient du Solement du pallys de la maison Pierre le Fevre.Vide infra Solatus 2.