solamen
solamen, a comfort, relief, solace, consolation
sōlāmen, inis, n.: a means of consoling; a solace, 3.661; consolation, 10. (sōlor)
sōlāmen, ĭnis [solor],
- a comfort, relief, solace, consolation (poet. for the class. solacium): solamen mali, Verg. A. 3, 661; 10, 493; 10, 859; Luc. 7, 181; Val. Fl. 3, 319; 4, 443; Sen. Med. 539; id. Herc. Fur. 1090.
sōlāmen, inis, n. (solor), I) Trostmittel, Trost, Linderungsmittel, Verg. u.a. – II) übtr., Unterstützung (an Getreide), solamina transferre, Corp. inscr. Lat. 1, 1180. lin. 11.
~en solacium est
jejunium pariter, solamina et pauperis aegri
pium et promptum adjutorium et ~en inveniam in vobis
aderat huic crebra medicinalis industria, diversa artium multarum adhibendo ~ina
cum ‥ Lanfranco, qui ecclesiam ‥ ad pauperum ~en construxerat
hospitalitas ad plurimorum ~en servaretur
hoc ‥ pallium Elias noster ascendens ad celum ad sue ~en absentie
et famis in paenis tribuit solamina panis
ne ‥ forensis quilibet escas eis vel ~ina inferret
fratres rogaverunt suum senem ut vice ~inis cibi deduceret ad se cicnos, et suis eos manibus tangerent(
sōlāmĕn, (13) ĭnis, n. (solor), consolation, soulagement : Virg. En. 3, 661 ; 10, 493 ; 10, 859 || secours en blé : CIL 2, 1180, 11.
sōlāmen inis
- solor, a comfort, relief, solace, consolation: mali, V.