About Report a problem

Menu

sonitare

sonitare [CL sonare+-itare], to make a noise, resound (frequently). b to cause to sound or resound. nec minus ex cipro sonitant ad gaudia fratrum / aenea vasa, cavis crepitant quis pendula sistris Æthelwulf Abb. 453; dicta Tonantis, / qui sonitans dudum mundum perfuderat omnem Ib. 638.  b e stratis properant sonitatum adcurrere signum Æthelwulf Abb. 614.

Saved

Recent