About
Menu

sonoriter

sonoriter [CL sonorus+-ter], noisily, loudly. b aloud. si qui nuces habuerint, non eas ~iter dentibus frangent Cust. Westm. 117 (= Cust. Cant. 172); a priore “benedicite” sit prolatum; quod quidem ita ~iter proferri debet, ut ab omnibus possit audiri Cust. Cant. 206.  b completorium ~iter celebretur [gl.: besone sungen] RegulC 49; psallant omnes horas simul ~iter et preces singillatim tacite Ælf. Regul. Mon. 185.

Saved

Recent