sorbitiuncula

sorbĭtĭuncŭla, ae, f. dim. [sorbitio],

• a small draught (post-class.), Marc. Emp. 10 med.; Hier. Vit. Hilar. 11; Vulg. 2 Reg. 13, 6.

sorbitiuncula, ae, f. (Demin. v. sorbitio), das Brühchen, Süppchen, auch im Plur., Hieron. vit. Hilarion. 11 u. adv. Iovin. 2, 5. Vulg. 2. regg. 13, 6 sqq. Marc. Emp. 10. Plin. Val. 1, 54. Not. Tir. 103, 94.

sorbitiuncula [LL] 1 food prepared in a liquid or semi-liquid form, food that can be sipped. ‘rufa’, i. ~a; Graece dicitur ruphin, Latine autem rufa, i. ~a Comm. Cant. I 151; quos [orphanos] allatos illa flexis genibus apponere, ~as eis facere, et quibus ipsamet utebatur coclearibus, cibos illis in ora dignabatur mittere Turgot Marg. 10; appluda, -de, i. ~a ex paleis facta circa quam pueri applaudebant Osb. Glouc. Deriv. 452; quos longa afflixerunt inedia, jam mortuis ~as faciunt J. Sal. Pol. 476D; de speciebus liguminis ‥ hec vita, hoc sepulatum, sew; hec sorbuncula, idem est WW. 2 small quantity of food or drink, mouthful, sip. pregustet cujusdam ~e experientia Ailr. Spec. Car. I 2. 505C; ut amplissimum patrimonium posset una ~a deglutire J. Sal. Pol. 730A; cibis modicis, pane viz. et butyro, allatis ‥ vix tres ~as absumpsit R. Cold. Cuthb. 112; stuperes regiam ‥ puellam ‥ aque ‥ ~a sitis ardentissime imminentem superare dissolutionem V. Fridesw. B 4; usquequo ~is raris et modicis libabit sibi vinum istud, cum dignitati ejus magis potare competat quam gustare? J. Ford Serm. 8. 8. 6.

sorbĭtĭuncŭla, æ, f. , petit breuvage : M. Emp. 10 || bouillie : Hier. Vita Hilar. 11 ; Jovin. 2, 5.