sordesco
sordesco, to become dirty, be soiled
sordesco, dŭi, 3, v. inch. n. [sordeo],
- to become dirty, grow filthy (not ante-Aug., and very rare): contrectatus ubi manibus sordescere vulgi Coeperis (liber), * Hor. Ep. 1, 20, 11: mel, Plin. 11, 12, 12, § 31: manus, id. 33, 3, 19, § 60: ager, i. e. to become wild, lie untilled, Gell. 4, 12, 1.—
- II Trop., to be mean, vile, Amm.15, 13, 2.
sordēsco, duī, ere (Inchoat. v. sordeo), schmutzig werden, mel sordescens, Plin. 11, 31: contrectatus (liber) ubi manibus sordescere volgi coeperis, schmutzig u. dadurch wertlos werden (v. einem Buche), Hor. ep. 1, 20, 11: Ggstz., in tanti velut patris familias dispositissima domo vilia vasa colerentur, pretiosa sordescerent, Boëth. cons. phil. 4, 1. p. 72, 8 Obb. – übtr., si quis agrum suum passus fuerat sordescere, hatte verwildern lassen, Gell. 4, 12, 1: in totum lucrandi aviditate sordescens, bei jeder Gelegenheit nach schmutzigem Gewinne haschend, Amm. 15, 13, 1: vanus error hominis et inanis cultus dignitatis, fulgere purpurā, mente sordescere, eine schmutzige Seele zu haben, Min. Fel. 37, 10: sorduimus coram vobis, wir sind unrein geworden, Vulg. Iob 18, 3: u. so qui in sordibus est, sordescat adhuc, Vulg. apoc. 22, 11.
sordēscō, (16) dŭī, ĕre (sordeo), intr., devenir sale, se salir : Hor. Ep. 1, 20, 11 ; Plin. 11, 31 || [en parl. dʼun champ] se couvrir de mauvaises herbes : Gell. 4, 12, 1 || [fig.] Amm. 15, 13, 2.
- 1. (poët.; postklass.) vuil worden, vervuilen; verwilderen;
- 2. (metaf.) (Laatl.) verdorven of onrein worden.
sordēscō —, ere, inch.
- sordeo, to become dirty, be soiled, H.